باری حسن روحانی گفته بود: «هرکسی فارسی صحبت میکند، شهروند افتخاری ایران است». آن روزها ما کف زدیم و دل خوش کردیم که شاید کم از کم دریچهی تازهای به روی مهاجران ما گشوده خواهد شد و آنها بعد از این همه روزگاران رنج و مشقت و تحقیر و تعریض، در زیر سایهی حکومت «تدبیر و امید» نفس راحتی خواهند کشید. اما بیخبر از اینکه امتیاز «شهروند افتخاری» بودن، برای آوارگان و پناهجویان، در عمل چیزی نیست جز کثافت شمردن، مدفوع خوراندن و در مورد آخر تجاوز جنسی.
آری! حکومت جمهوری اسلامی ایران زشتتر و قبیحتر و سیاهتر از داعش و القاعده و بوکوحرام و هر گروه ضدانسانی دیگر عمل میکند. هیچ طالب و القاعدهای را در هیج جای جهان سراغ نداریم که دو پسربچهی مظلوم مهاجر آواره را مجبور به تجاوز جنسی بر همدیگر کرده باشد. پولیس ولایت فقیه اما این عمل شنیع ضدبشری را بر کودکان آوارهی ما انجام داد و مفتخرانه ویدیوی آن را در صفحات انترنت همگانی کرد تا ادعای بنیادی ولایت فقیه را که به تعبیر خودشان همانا جاری کردن احکام الهی است، به نمایش بگذارد.
حالا پیشنهاد من به نیروهای جوان و جامعهی مدنی کشورم این است که برای حمایت از حقوق انسانی کودکان پناهجو، نه گفتن به رفتارهای ضدبشری جمهوری اسلامی ایران در برابر شهروندان افغانستان و ایستادگی در برابر فاشیستترین دولت جهان، در کابل و ولایتهای دیگر کشور در برابر سفارتخانه و کنسولگریهای ایران به تجمعات اعتراضی دست بزنیم و خواهان تعطیلی این نهادها و اخراج دیپلماتهای این کشور گردیم. تا از یکسو چهرهی این حکومت منفور به ظاهر اسلامی، بیشتر از پیش برای جهانیان روشن گردد و از سوی دیگر، مظلومیت و بیچارگی کودکان آوارهی سرزمینمان را رساتر و بلندتر فریاد بکشیم.
