نظارت بر جریان کار سرنوشت مردم، مسئولیت است
گفته بودیم که کابینهی پیشرو، صندوقچهی جادویی نیست تا اینکه کلید مشکلات و معماهای کشور گردد. نه تنها که جادویی نشد، اعلام ابتدایی لیست کابینه، کار تشکیل دولت وحدت ملی را با اعتراضات گسترده و چالشهای متعدد مواجه ساخت، قابلیت اعتماد اولیای امور را پائین آورد، برداشتها و موقعیتها را تغییر داد و
لایههای مشکلات را چند چند ساخت.
چند تا علت میتوانند مهم باشند که ارتباط به رهبری و مدیریت مسئولان دارد:
– درک و عمل غیردقیق و محدود مسئولان، در مقابل برداشت و انتظار کلان مردم از مفهوم دولت وحدت ملی؛
– فشار و خواستهای بیرونی، در مقابل نیازمندیهای ملی و ضرورت تاریخی جامعهی خودما؛
– موجودیت تناقضهای ذهنی، توهمات سیاسی، آجنداهای شخصی و گروهی، در مقابل یک آجندای ملی.
نگرانیهای مردم حوزهی جنوبغرب، حوزهی شمالی و مشرقی و سایر حوزهها، نگرانیهای برحق و عادلانه اند؛ زیرا ماهیت دولت وحدت ملی، بهخصوص در افغانستان، قطعاً باید در برگیرنده و متعادل باشد. مشخصهی وزیر، در پهلوی تخصص و توانمندی مدیریتی، داشتن حوزهی سیاسی و هویت سیاسی نیز میباشد.
تفاوتها در کمیت و کیفیت قدرت، فاصلهها را بیشتر و دولت را ناکام خواهد ساخت. در این وضعیت کشور، بر همهی نیروهای سیاسی-مدنی و نخبگان جامعه است تا در بهبود وضعیت کشور و تشکیل دولت وحدت ملی سهیم گردند و با نظارت بر جریان کار سرنوشت مردم، مسئولیت خویش را انجام دهند.
