مشورهی مدنی: سیل تحفهی عروسی
برخی قبایل کوچی رواج مفیدی دارند. هر خانواده که در محفل عروسی شرکت میکند، با خود یک رأس گوسفند میبرد و آن را به زوج جدید تحفه میدهد. بدین ترتیب، زوج نو برای زندگی جدیدشان یک سرمایهی ابتدایی خوبی صاحب میشوند.
اما در اکثر محافل عروسی افغانستان این روزها یک موجود بیبوی، بیمزه؛ اما رنگدار، یعنی گل پلاستیکی به حیث هدیه استفاده میشود. این تحفه باعث شخ ماندن گردن عروس، ایجاد مصروفیت بیفایده برای شاه بالا و خراب شدن عکسهای عروسی میگردد. علاوه بر آن، آرایش عروس و داماد نیز خراب میشود؛ زیرا معمولاً کسانی که گل پلاستیکی تحفه میدهند، بوسههای نسبتاً آبدار نیز حوالهات میفرمایند. زحمت خالی کردن آشغالدانی و مشکلات زیستمحیطی را سر جایش بان!
گل پلاستیکی هیچ فایدهی مادی یا معنوی به زوج نمیرساد. یگانه کسی که ازش فایده میکند، حاجی صاحب جویچ یانگ از ایالت یانگ سیک یانگ کشور چین است که از پول همین گلهای پلاستیکی توانسته است خود و مادر پیرش را به حج مشرف گرداند.
شاید شما جگر یک گوسفند را نداشته باشید و شاید سالنهای عروسی هم نتوانند به این سادگی طویله را شامل ساختمانشان بسازند. البته میتوانید یک تحفهی ارزشمند و بیجنجال بدهید: پول نقد. این حتا از تحفههای پُستمدرن مجسمهی عروس و داماد نیز بهتر است. در تختجمعی و سایر محافل نیز تحفهی نقد بهتر است؛ چون جلو تحفههای بهدردناخور را میگیرد. اگر هر مهمان یک مقدار پول ناچیز (حداقل قیمت گل پلاستیکی) را داخل پاکت انداخته تحفه بدهد، گفتهی سعدی چه خوب محقق میگردد که ذره ذره خیل و قطره قطره سیل میشود.
