فرض كنيد اگر پارلمان كابينهي معرفي شده را بهصورت مجموعي رد كند (خيلي بهندرت چنين اتفاق ميافتد)، چه خواهد شد؟
- 1. رهبران زن در حكومت وحدت ملي همديگر را «مويكنك» خواهند كرد.
- 2. يخن در يخن ع و غ (به گفتهي بشردوست) نخواهد ماند.
- 3. نامزدوزيران كاسه و ديگ به زنانشان نخواهند ماند و چند تا «اشپيلاق» هم نثار بچههايشان خواهند كرد. وا به جان خانه و خانوار نامزدوزيران!
- 4. شش ماه وقت خواهد گرفت كه نامزدوزيران تازه معرفي شوند. «برف مرف» از ياد مردم خواهد رفت در شكايت از سوزش آفتاب، مثل «دل و جگر» رهبران وحدت ملي خواهند نوشت. مثلاً، «با معرفي وزرا، آفتاب هم زورهاي آخرش را ميزند تا در درون حكومت و پارلمان حرارت بيشتر توليد كند و كابينه زودتر نهايي شود». بلا به پس وزیران كه از عرق خيس خواهند شد و نزد ملت و مملكت آبرويشان خواهد رفت!
- 5. شش ماه تمام كاربران «بيكاروبار» فيسبوك تبصره خواهند نوشت و نامزدوزيران «احتمالي» و «خيالي» و «واهي» و «واقعي» را معرفي خواهند نمود. البته «واقعي»ها ميان گزينههاي ديگر «گم و گور» خواهند بود!
- 6. در خانه و پسخانه، در كوچه و بازار مردم نام «نامزدوزيران» را زمزمه خواهند كرد. شهرت اگر است، كمتَر از اين نباشد!
- 7. يك عالم «مديحه»سرا يافت خواهند شد و تصاويری كه در «زمان قانوس پاچا» با نامزدوزير گرفته بودند را در صفحههايشان بگذارند و چهل تا كلمهي «مدح» و «ستایش» را رديف كنند و اينطوري فخر بفروشند و آخرش هم فرد مورد نظر به پارلمان «معرفي» نشود!
نمونههاي بيشتر را شما در كمنت اضافه كنيد…
