گاهی وقتها انسانها برای خود دلهرهی بیمورد ایجاد میکنند. مثلاً اینکه کابینه اعلان شد یا نشد، این هفته میشود یا هفتهی آینده، سیاسی خواهد بود یا مسلکی، قومی خواهد بود یا از بیخِ بته و… این همه دلخوری بیمورد است.
حال شنیدم که در این هفته هم کابینه نیست. گیرم که هفتهی آینده هم اعلان شد. انتظار داشته باشید که بازی رای اعتماد و عدم اعتماد هفتهها طول بکشد. یک تعداد هنوز هم سرپرست بمانند. وزیران سرپرست شوند و سرپرستان وزیر، یک وزیر نام بکشد و یکی بدنام شود… شما همچنان سرگردان و ناراحت و ناراض خواهید ماند… این بازی همانقدر که دلگیر است، به همان اندازه ناگزیر است.
من چند روز و شب در حکومت کار کردم، توصیهام برای دوستانم این است که نه دل بخورند، نه منتظر باشند و نه برای خود کابینههای خیالی بسازند و نه بود و نبود خود را در بود و نبود کابینه ببینند. پس زندگی کنید و با آنچه دارید خوش باشید. در وضعیت کنونی، جوری و ناجوری کابینه برای شما همانقدر سود و زیان دارد که مرگ و زندگی شخصی که هیچگاه ندیدهاید!
