سابق که مردم پرفیوم را عطر میگفتند و به همین خاطر عطرشان هیچ رایحه نداشت، ما هم خردسال بودیم. طبعا، چون بچه عقلش کچه است، عقلِ ما هم دایم از لبِ پرتگاه آویزان بود و کافی بود تا باد ملایمی بوزد که آن را از جا بکند. مثلا یادمان هست که وقتی بزرگان پشت بام را کاهگل میکردند، ما خود را به آب و آتش میزدیم که بگذارند ما هم در کار سهم بگیریم. اگر خشت بالا کردن بود، ما با آن بیست و پنچ سانتی متر قد خود در میدان ورود میکردیم و میگفتیم بگذارید همهی خشتها را ما بالا کنیم. بعد که شش تا خشت بالا میکردیم، آه و نالهی ما به آسمان میرفت و میگفتیم، تشنهایم، گشنهایم و اینها، تا کلانها مگر رحمی به دلشان بیاید و ما را رخصت کنند. این همه بهخاطر این بود که…
اصلا میخواستم یک چیز دیگر را بگویم و آن این است که این رییس جمهور ما، محمد اشرف غنی خان، به خبرنگار یکی از شبکههای تلویزیونی امریکا گفته، امریکا میتواند در مورد زمانِ خروج کامل نیروهایش از افغانستان، یعنی سال 2016، تجدید نظر کند. نه اینکه ما از این حرفش ناراحت یا ناراضی باشیم یا خدای نخواسته بهخاطر همین یک جمله به مخالف سیاسی او تبدیل شویم و لگن خود را به مواد منفجره بیالاییم. این طور نیست. قضیه این است که این جناب رییس جمهور، قبل از آنکه رییس جمهور شود، هی ناله میکرد که تمام مسئولیتهای امنیتی مملکت باید به خود نیروهای قهرمان افغانستان محول شود. اگر یادتان باشد، یک وقت گلوی ایشان خوابیده بود، یعنی صدا نمیداد و علتش این بود که در این باب زیاده چیغ زده بود. حالا هنوز کابینه تشکیل نشده و مملکت حتا یک کیلو کشمش صادر نکرده، ایشان دیده که خشتها خیلی سنگین اند و شروع کرده به بمانید بمانید. خوب، آقای سرِ پایِ خود متکی! مگر از اول نمیفهمیدید که چیز است، چه میگویند، این خشتها سنگین اند و بالا کردنشان طاقت میخواهد؟
البته گناه رییس جمهور هم نیست. این فرماندهان فرورفته در کوچ هم وقتی که پشت میکروفون قرار گرفتند، چیزهایی میگویند که هر رییس جمهور بالغی را هم به اشتباه میافکنند. بروف بروفشان را حتما دیدهاید. نمیگویند طالبان را مهار میکنیم، میگویند پنجابیها را نابود میکنیم. فقط مانده که بگویند، نسل زرد را از چین برمیاندازیم. کسی هم نیست بگوید که برادر من، تو از کی به بعد متوجه شدهای که برادران ناراضی پنجابی اند؟ ولی خوب با همهی اینها دعا کنید که رییس جمهور ما دیگر سخنی از اخراج نیروهای خارجی از وطن نراند و سر همین قول بمانید بمانید خود بماند. و منالله الشکست و التوفیق.
