فرصتهای بیسابقه، روابط تعریف شدهی عمیق و استراتژیک با قدرتهای بزرگ جهان، انبوهی از منابع و ظرفیتهای انسانی کارآمد و تحصیلیافتهی بومی، فشردگی نیروهای درگیر در قدرت (دو سر) تحمل و شکیبایی ستایشبرانگیز افکار عمومی ملت و… هیچ حکومتی در تاریخ افغانستان به اندازهی حکومت موجود این همه امتیاز را در اختیار نداشته است؛ اما چرا ناکامی، درماندگی و فرصتسوزی؟!
اتکای بیش از حد بر روشهای فریبکاری و ماکیاولیستی در سیاست همیشه و در همهجا کارساز نیست، بهخصوص اگر یک طرف ملت و مردم قرار داشته باشد، اعمال این روش از بنیاد محکوم است، زیادهروی در استفاده از نیرنگ و دروغ گاهی هم پای آدمهای زیرک را در دام بسته میکند و هم گلوی آنها را.
