میدانید چرا مردم در افغانستان خود را «این جانب» میگویند؟ حتما شنیدهاید که وقتی در بارهی یک نفر دیگر سخنی میگفتند، او را «مشارالیه» میخواندند. صاحب این قلم که از اینگونه موارد زیاد دیده است. میدانید که منظور از صاحب این قلم «من»ام. یک نفر دیگر هم هست که هرجا میرود، یک سمت جغرافیایی کامل را با خود حمل میکند؛ همین «قبلهگاه» محترم را میگویم. راستی، قطعا این تجربه را هم دارید: به بازار رفتهاید که برنج بخرید، چون افغان نمیتواند بدون برنج به زندگی خود ادامه بدهد. پیش دکان برنجفروش دوستتان را میبینید. بعد از احوالپرسی میگوید:
«هیچ به طرفهای ما نمیآیی».
در اینجا «طرفهای ما» گفتن مشارالیه مورد بحث این جانب است. منظور از طرفهای ما کجاست؟
حالا میپرسید خوب، حرفت چیست؟
امروز دیدم که داکتر عبدالله گفته فهرست اعضای کابینه «بهزودی» اعلام میشود. شما میدانید که این «بهزودی» ممکن است کی باشد؟ شاید «طرفهای» آخر این سال باشد. حرف من این است که ما ملت زرنگی هستیم. هیچ وقت نقطهی مشخصی را با اسم مشخصی نشان نمیدهیم. آخر، این کار خطر دارد. من بگویم «من»، شما میدانید که اگر بخواهید بر فرق من بکوبید، هدفتان کجاست. اما «این جانب» این خطر را ندارد. یک جانب کامل است، سرگردانتان میکند. در مورد موضوع مشارالیها هم قضیه همین طور است. اول چند ماه نشستهاند و اصلا با موضوع مورد اشارهی این جانب تماس نگرفتهاند، حالا که به طرفهای آخر سال میرسیم، میگویند، «بهزودی» فهرست اعضای کابینه اعلام خواهد شد. این طوری با مسئلهی فوقالذکر «تماس» میگیرند. هیچ برایتان پیش آمده که با موضوعی تماس گرفته باشید؟ اگر پیش نیامده، قطعا افغان نیستید. افغان یک مسئلهی مشخص را پیش خود نمیگذارد که حلش کند. بهزودی با مشارالیها تماس میگیرد.
ببینیم سرانجام با مسئلهی کابینه چه وقت بهزودی تماس گرفته میشود. این جانب، یعنی نگارندهی سطور هذا، که نمیداند. جانب شما میداند؟
