چند نکتهی مهم در مورد حق رهایی از شکنجه
- حق رهاdی از شکنجه و هرنوع رفتار تحقیرآمیز و ظالمانه، از زمرهی حقوق اساسی و بنیادین بشر است و تخطی از آن بهصورت مطلق ممنوع میباشد. با تصویب اعلامیهی جهانی حقوق بشر، این حق در سطح بینالمللی به رسمیت شناخته شد و شکنجه و هرنوع رفتار از آن دست، ممنوع گردید.
- اعلامیهی جهانی حقوق بشر، اعلام داشته است که تمام افراد بشر آزاد بهدنیا میآیند و از لحاظ حیثت و حقوق با هم برابر اند، همه دارای عقل، وجدان و کرامت انسانی هستند. بنابراین، احدی را نمیتوان تحت شکنجه یا مجازات یا رفتاری قرار داد که ظالمانه یا برخلاف کرامت انسانی و شئون بشری باشد.
- نقض حق رهایی از شکنجه، از نظر حقوق بینالمللی بشردوستانه و عرف بینالمللی نیز ممنوع میباشد؛ نقض این قاعده مصداق روشن جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت بوده و جرم بینالمللی تلقی میشود.
- قاعدهی ممنوعیت شکنجه، امروزه در حقوق بینالملل چنان جدی شده است که از زمرهی قواعد آمرهی بینالمللی محسوب میشود و نقض آن فراتر از یک تعهد معاهداتی، موجب مسئولیت بینالمللی دولتهاست.
- رعایت این قاعده غیرقابل تعلیق، غیرقابل تراضی و توافق بوده و اعمال شکنجه در برابر هیچ فردی- بهشمول خطرناکترین مجرمان- و در هیچ حالت و شرایطی مجاز نیست. دولتها مکلف به رعایت و حمایت از حق رهایی شکنجه در همهی حالات و شرایط میباشند.
- شکنجه با هر دلیلی قابل توجیه نیست و برای رسیدن به هرهدفی، حتا مقصد کشف حقایق مرتبط با جرم، نمیتوان به شکنجه متوسل شد. هرگونه سند و مدرکی که با توسل به شکنجه حاصل شده باشد، قابل استناد نیست و مشروعیت ندارد.
