آقایون، رییس صاحبان!
کشور در حالت جنگ است. این کشور، وزیر جنگ، وزیر داخله و وزیر امنیت ندارد. چگونه این سرپرستان وزارتخانهها، دلسرد و بیتفاوت و حتی خرسند از ضعف امنیت نباشند، چون میدانند که دیگر راهی در پیشرو نیست به جز بیسرنوشتی خود شان!
«مخالفین سیاسی» شما لکههای خونین را به لیسهی استقلال رسانیدند و به نهادهای فرهنگی، مدنی و حقوق بشری یورش بردند و شما هنوز نشسته اید که کدام وزیری پشتون است، کدام باید تاجک، هزاره و یا ازبک باشد. اگر چنین ادامه دهید قطرههای این خون به دروازههای ارگ خواهد رسید.
زبونترین حاکمان سیاسی آنانی هستند که شهروندان بیگناه، قربانی اشتباهات آنها میشوند. لطفاً دوباره با خندههای مضحک در برابر کمرهها ظاهر نشوید. این کار خیلی ننگین است!
