داوود، باشندهی روستای «گلیمباف»، یکی از دورافتادهترین روستاهای ولسوالی پشتونکوت ولایت فاریاب است. او خود را از بزرگان معتادان این ولایت معرفی کرده و در مواردی برای دفاع از حقوق آنان تلاش میکند.
کولهبار غم خود را با دمیدن در تولهاش سبکتر میکند. هم از نظام جمهوری سابق شاکی است و هم از نظام کنونی طالبان. او میگوید با وجود آنکه عضوی از جامعه است اما از سوی مردم و نیروهای طالبان همزمان لتوکوب میشود.
از زندگی ناامید است و از چنگ بیماری که در آن گیر کرده، راهی برای رهایی ندارد. به باور او، هرچه غم و مشکل است، معتادان مواد مخدر آنرا دارند؛ نه نانی برای خوردن دارند و نه جایی برای آرَمیدن. از خانه رانده شدهاند و از مسئولان حکومتی سرخورده.
برای داوود نی نوازی تسکینی برای دردها و غصههایش است.
