ریاست امنیت ملی اعلام کرده است که یک مرکز بزرگ ساخت واسکتهای انتحاری و ماینگذاریهای کنار جاده را کشف و منهدم کرده است. به گفتهی سخنگوی این ریاست، این مرکز تحت پوشش یک راهنمایی معاملات در ناحیه هشتم شهر کابل فعالیت تروریستی داشته است.
حملات انتحاری و ماینگذاریهای کنار جاده از مهمترین تاکتیکهای طالبان در طول چندسال گذشته میباشد. بیش از هشتاد درصد تمام یورشها و حملات تروریستی آنها علیه دولت افغانستان و نیروهای خارجی با استفاده از همین تاکتیک به پیش برده میشود. در تمامی حملات تروریستان، اعم از یورشهای مسلحانه و حملات انتحاری، از واسکتها و عوامل انتحاری استفاده میشود. در یک ماه گذشته که ناامنیها و حملات تروریستی در کابل و ولایات اوج گرفته در تمامی حملات از همین تاکتیک کار گرفته شده است. از این رو میشود گفت که حملات انتحاری تاکتیک اصلی طالبان و دیگر گروههای تروریستی در افغانستان میباشد.
در جنگهای فرسایشی از آنجاییکه دشمن توانایی جنگ رو در و مقابله نظامی جبههای را ندارد، ناگزیر به تاکتیک جنگ زیر زمینی و فعالیتهای دهشت افگنانه پنهانی متوصل میشوند. جنگجویان آنها که در جبهههای جنگ رو در رو شکست خورده و ناامید شدهاند، به زیر زمینها و در میان مردم پناه گزیده و با ایجاد شبکهها و هستههای مخفی تروریستی و دهشتافگنانه به نبرد میپردازند. آنها در جنگ مسلحانه با طرفهای اصلی اش هیچ چانسی نمیبینند و ناگزیر با کشتن غیر نظامیان، دهشت افگنی و تخریب اموال عمومی، آتش کینهی خود را فرو مینشانند. شبکهها و هستههایی که تیمهای عملیاتی را در عملیاتهای مخفی بسیج، هدایت و سازماندهی میکنند، مهمترین نقش را در پیشبرد جنگ و خشونت دارد. از آنجاییکه جنگجویان در جنگهای فرسایشی امید پیروزی در جنگ رویاروی را ندارند، از اینگونه هستهها و شبکههای مخفی برای خسته کردن حریف به عنوان یک استراتیژی استفاده میکنند و راه مقابله با آن نیز تخریب و از بین بردن این شبکهها و هستههای عملیاتی آنها میباشد.
در افغانستان نیز تروریستان و مخالفین مسلح دولت از همین شیوه استفاده میکنند. طالبان از ارتش و ماشین جنگی نیرومندی که بتواند در برابر نیروهای امنیتی افغانستان و نظامیان ناتو دوام بیاورد، برخوردار نمیباشند؛ لذا ناگزیر به استراتیژي جنگهای فرسایشی پناه آورده اند. در حال حاضر بخش اصلی جنگ و خشونت با دولت و جامعه جهانی را صدها شبکه و هستهی عملیاتی آنها به پیش میبرند که در نقاط مختلف افغانستان به شکل پنهان فعالیتهای تروریستی زیر زمینی داشته و آتش ترور و دهشت را از میان مردم مشتعل میسازد. متاسفانه نیروهای امنیتی افغانستان و نظامیان ناتو تاکنون در برابر این استراتیژی تروریستان چندان فعال و سنجیده عمل نکرده اند. آنها هنوز هم سرگرم جنگ جبههای با چند طالب تروریست پا برهنه و فراری که در کوهها و دشتها متواری گردیده اند بیشتر وقت و توان خود را به جنگجویانی متمرکز کرده اند که در برخی از کوهها و قریهجات افغانستان حضور داشته و به جنگهای پراکنده با نیروهای امنیتی افغانستان و نظامیان ناتو مصروف میباشند. در حالیکه جنگجویان اصلی آنها به زیر زمینها پناه برده و آتش ترور و دهشت را در شهرها و بازارها میافروزند. میزان صدمه زدن، تخریب، کشتار و تهدید هستهها و شبکههای انتحاری و تروریستی آنها در میان مردم، به مراتب بیشتر از چند جنگجوی پابرهنه صحرایی است.
تمام عملیاتهای انتحاری و یورشهای مسلحانه بر تاسیسات دولتی و خارجی در طول ده سال گذشته از سوی همین هستهها سازماندهی و اجرا شده و بیشترین تلفات نظامی و غیر نظامی را همینها بر مردم تحمیل کرده است. بنابراین حکومت افغانستان باید به شبکهها و عوامل انتحاری که در میان مردم مخفی شده اند، به عنوان منبع اصلی تهدید نگاه کند و عملیاتهای خود را بر پایگاه ها و پناهگاههای آنها متمرکز کنند. متاسفانه دولت افغانستان در برابر این هستهها با سستی و اغماض رفتار کرده است. بارها عوامل این هستهها دستگیر شده، اما از سوی حکومت به پیشواز صلح و مصالحه آزاد شده است.
