پکتیکا در خاک و خون
کرزی هیچوقت راضی نشد که طالبان را چیزی کمتر از «برادران ناراضی» بخواند. مرگ هزاران نفر، آوارگی، بدبختی و جهنم شدن دنیای مردم بیپناه هرگز نتوانست چشمان کرزی را باز کند. این آدم تا آخرین لحظات عمر رهبریاش طالبان را برادر خواند. نوبت به دومین مغز متفکر جهان که رسید، «برادران ناراضی» تبدیل به «مخالفان سیاسی» شد. محمد اشرف غنی در میان دلهره و تردید فراوان و پس از سکوت طولانی در مورد طالبان، سرانجام آنها را مخالف سیاسی لقب داد. اگر قبول کنیم که کرزی نمیفهمید که چه میگوید و برادر ناراضی چیزی نبود که بتوان با آن قاتلان حرفهای و آدمکشان سنگدل را توصیف کرد؛ اما اشرف غنی میداند که معنای «مخالف سیاسی» چیست. آقای رییس جمهور میتواند توضیح دهد که به چه دلیلی قاتلان قدسیهی جوان را مخالف سیاسی میخواند؟
مخالفان سیاسی رییس جمهور امروز بازهم بیش از چهل نفر بیگناه را در میدان بازی والیبال در پکتیکا به خاک و خون کشیدند.
آقای رییس جمهور اگر تکلیف خود با این گروه جنایتپیشه را هم روشن نمیکند، حداقل تکلیف خود با تعابیر معتبر سیاسی را روشن کند. در دایرهالمعارف واژگان سیاسی، معنای «مخالف سیاسی» چیزی نیست که بتوان با آن طالبان را تفسیر کرد. اگر طالبان همچنان مخالفان سیاسی نظام به حساب میآیند، پس معنای تازهای را باید برای این تعبیر سیاسی جستوجو کرد.
به نظر میرسد که فرق چندانی بین «برادران ناراضی» و «مخالفان سیاسی» وجود ندشته باشد. هردو تعبیر نوع تلاش محترمانه و رسمی برای پردهپوشی جنایتهای طالبان است.
فرقی نمیکند که طالبان را برادران ناراضی بخوانیم یا مخالفان سیاسی. آنان همچنان مردم بیگناه را قربانی اهداف شوم سیاسی خود میکنند. مردم افغانستان، از کابل تا پکتیکا هرروز جنازهی عزیزانشان را بر دوش کشیده و در اشک و ماتم روزگار میگذرانند.
