شهریار فرهمند
هنوز زخمهای خونین ولسوالی ارگون ولایت پکتیکا التیام نیافته بودند که ولسوالی یحییخیل به خون نشست و مردم افغانستان بار دیگر داغدار شدند. در یک حملهی انتحاری در میان جمعیت تماشاچیان یک مسابقهی والیبال در ولسوالی یحییخیل ولایت پکتیکا بیش از شصت تن کشته و بیش از پنجاه تن دیگر زخمی شدند. از دیروز تا کنون فضای عمومی مجازی و حقیقی افغانستان را خون، غم و ماتم گرفته و همه از پکتیکای داغدیده میگویند؛ از مرگ مظلومانهی جوانان و کودکانی که روز گذشته در پیش چشم بستگانشان پرپر شدند، از زخمیانی که هرکدام بیهیچ جرمی اعضای بدنشان را از دست دادهاند و از ملتی که هر روز نعش جوانانش را بر دوش کشیده و نظارهگر جنون خونخواری و جنایت تروریسم اند.
امنیت ملی اعلان کرده است که این حملهی تروریستی کار شبکهی حقانی است و با ارائهی اطلاعات دقیق گفته است که تروریست انتحاری که خود باشندهی ولسوالی یحییخیل ولایت پکتیکا میباشد، با هدایت والی نامنهاد شبکهی حقانی این حمله را اجرا کرده است. این حمله در داخل و خارج از کشور بازتاب گسترده داشت. رییس جمهور غنی و معاون اولش در شفاخانهی سردار داوود خان به عیادت مجروحان رفتند و رییس اجرایی حکومت وحدت ملی با برخی مقامهای دیگر به محل رویداد شتافتند. سازمان ملل، امریکا، اتحادیهی اروپا، انگلیس و سایر کشورها نیز این حمله را نکوهش کردهاند. پنج ماه پیش نیز در ولسوالی ارگون این ولایت، بمبگذار انتحاری مردم ملکی در یک بازار محلی را هدف قرار داد که در نتیجهی آن در حدود شصت تن کشته و دهها تن دیگر مجروح شدند. تمام قربانیان این دو رویداد مرگبار و مهیب غیرنظامیان و مردم بومی منطقه بودند.
شبکهی حقانی یکی از گروههای تروریستی است که در کنار طالبان، حزب اسلامی، القاعده و دیگر گروههای تروریستی در طول سیزده سال گذشته با دولت افغانستان جنگیده است. این شبکه از متحدان اصلی طالبان است و اکثر برنامههای جنگی و عملیاتهای تروریستی آنها در برابر دولت و مردم افغانستان در هماهنگی و همکاری نزدیک با طالبان و دیگر گروههای تروریستی صورت میگیرد. هرچند در ظاهر برای این گروهها هویتهای مجزا ترسیم کردهاند؛ اما در حقیقت هرکدام آنها ابزارهای بازی پاکستان در افغاستان اند. تمامی این گروهها از پاکستان رهبری، تجهیز و مدیریت میشوند و برای اعمال تخریبی تحت نامهای مختلف به افغانستان فرستاده میشوند. از اینرو، هریک از این گروهها، سربازان و مجریان یک سناریوی خطرناک از سوی پاکستان اند و تفکیک آنها به گروهها و هویتهای جداگانه یک اشتباه محض است. هریک از این گروهها نقش واحدی را در افغانستان به پیش میبرند و از همدیگر هیچ تفاوتی ندارند. اینها ابزارهای اعمال سیاستهای شوم پاکستان در افغانستان اند که ما با توهم مصالحه، از آنها به برادران ناراضی یاد میکنیم.
متأسفانه حکومت قبلی افغانستان با تقسیمبندی لشکر تروریسم به هویتهای مجزا در افغانستان فریب خورد و بدین ترتیب، فرصتهای زیادی را برای سرکوب و نابودی تروریسم از دست داد. تقسیمبندی مخالفان مسلح دولت به طالبان داخلی و خارجی، شبکهی حقانی و حزب اسلامی یک خطای استراتژیک بود. این تقسیمبندی به طالبان فرصت داد تا مسئولیت جنایتها و اعمال تخریبی خود را بر دیگر گروهها باراندازی کند و خود را تبرئه کند؛ در حالی که تمام آنها دوشادوش هم و در جبههی واحد در برابر دولت و مردم افغانستان میجنگند. این گروهها در هماهنگی و همکاری نزدیک و در پناهگاهها و مراکز آموزشی مشترکی مستقر اند و تمامی برنامههای تروریستیشان به شکل مشترک و هماهنگ طرح و اجرا میشوند. طالبان افغانی تا کنون هیچ یک از حملات تروریستی مرگبار که از سوی شبکهی حقانی اجرا شدهاند را نکوهش نکرده است. حکومت وحدت ملی باید خودش را از این توهم رها کند و با درک واقعبینانه از وضعیت، سیاست واحدی را در برابر آنها در پیش بگیرد.
