مهاجرين ردمرزی از ایران از برخورد دولت ایران با مهاجرين افغان انتقاد میکنند و میگویند که آنان از روی ناچاری به ایران میروند؛ اما از سوی آن کشور اخراج میشوند.
آنان میگویند که در ماههای اخیر، اخراج اجباری مهاجرین افغان از سوی دولت ایران افزایش یافته است.
این مهاجرین میافزایند که تحولات اخیر در ایران وضعیت مهاجرین افغانستانی را بدتر کرده است.
محمدعلی، یکی از این اخراجشدگان میگوید: «شش سال میشود که بهخاطر مشکلات اقتصادی با خانواده به ایران رفتیم. خانوادهی من همین حالا هم آنجا هستند. من را از سرکار گرفت و انتقال داد. من سه ماه در یک کمپ بودم.»
او میگوید که در سالهای قبل رفتار ایران با مهاجرين افغان خوب بود، اما اخیرا خیلی بد شده است.
این مهاجرین، بیکاری، مشکلات اقتصادی و ترس از حکومت طالبان را از انگیزهی مهاجرت شان میخوانند.
غلامیحیی، یکی دیگر از این اخراجشدگان از بدرفتاری نیروهای نظامی ایران شاکی است و میگوید: «تقریبا دو سال میشود که ایران رفته بودم؛ از روی ناچاری و مشکلات اقتصادی. اگر در کشور خودما کار باشد به هیچ عنوان حاضر نیستم به ایران بروم.»
او میافزاید که اکنون خانوادهاش در ایران است و نمیداند که چگونه دوباره برگردد.
اخراجشدگان همچنین دولت ایران را متهم به اخاذی میکنند و میگویند که دولت ایران به بهانههای مختلف از مهاجرین ردمرزی در مسیر برگشت به افغانستان پول میگیرد.
او گفت: «بعد از اینکه ما را در موتر برای انتقال به افغانستان سوار میکند، در هر شهر پول جداگانه به بهانهی پول شهرداری، پول خرج و خوراک و کرایه انتقال میگیرد. دولت ایران از ۳۰۰ هزار تومان تا ۵۰۰ هزار تومان از هر مهاجر به زور هم که شده میگیرد.»
آمار ادارهی مهاجرین و عودتکنندگان طالبان در هرات نشان میدهد که روزانه حدود دو هزار و ۵۰۰ نفر از مرز اسلامقلعه بهگونهای اجباری و داوطلب از ایران وارد کشور میشوند.
مولوی عبدالغفور جلالی، معاون این اداره میگوید از شروع سال روان تا اکنون حدود ۱۸۰ هزار نفر از بندر اسلامقلعه دوباره به کشور بازگشتهاند.
بهگفتهی این اداره، روزانه دو هزار نفر هم بهشکل قانونی از بندر اسلامقلعه به ایران میروند.
افغانستان پس از روی کارآمدن طالبان با موجی از مهاجرت مواجه شده است. مقصد اکثریت مهاجرین ایران و پاکستان اند.
