امروز صدها تن از باشندگان ناحیهی هفتم شهر کابل با رییس اجرائیهی دولت افغانستان دیدار کردند. جلسه همانطور که باید شروع میشد، شروع شد و همانگونه که باید ختم میشد، ختم شد. یکی از دیدارکنندگان در هنگام خروج از دفتر رییس اجرائیه به خبرنگاران گفت:
«ما اگر دیدار کردیم، همین رقم دیدار میکنیم».
یکی دیگر از دیدارکنندگان که جیبش پر بود از کارت تیلفون اتصالات و ادعا میکرد که اگر کسی ده تایشان را بخرد، یکی را رایگان بهدست خواهد آورد، گفت:
«این اولین بار است که من دیدار میکنم. البته هیچ کار نشد. دیدار هم مثل عیدگشتگ بوده. ما فکر میکردیم چه باشد. سیمیان نداشتند. یک دانه کلچه گرفتم که پدر یمایشان اشاره کرد که خوب نیست. همان کلچه را هم پس در بشقاب گذاشتم و نخوردم. داکتر عبدالله که میگویند همین است؟»
در همین حال، صدها نفر از مردم متدین و خداجوی پکتیا با رییس جمهور افغانستان، اشرف غنی احمدزی دیدار کردند. جلسه با چند آغاز شد و با چند پایان یافت (همان آیاتی چند و سخنانی چند، به ترتیب). در این دیدار تمام کسانی که آمده بودند، نشستند. یکی از ریشسفیدان که نزدیک به رییس جمهور نشسته بود، پس از آنکه در چوکی خود نشست، چیزی نگفت. رییس جمهور از دیدارکنندگان تشکر نموده و از آنان پرسید که چند نفر اند. آنان تعداد خود را بیست و سه هزار نفر اعلام کردند؛ اما رییس جمهور آن رقم را نپذیرفت و گفت:
«من با شما یک قول دارم و آن این است که ریاضیتان را قوی بسازم».
بر اساس یک گزارش دیگر، پنجها تن از شهروندان سرآسیاب در پیش خانهی انجنیر محمد خان، معاون اول رییس اجرائیه، تجمع کردند و منتظر ماندند که محمد خان از خواب بیدار شود (معمولا آدم که بیدار میشود، از خواب بیدار میشود).
گفته میشود، سرور دانش، معاون دوم رییس جمهور تهدید کرده که اگر صدها تن از مردم غیور به دیدار او نروند، هیچ خوب نیست. وی به خبرنگاران گفته:
«آخرِ جوی یا ترِ تر است، یا خشکِ خشک. یک دفعه دیدی که میلیون ها نفر».
