منابع رسمی طالبان در فاریاب تأیید میکنند که در جریان کمتر از یک ماه، نزدیک به ۲۰ مورد خشونت علیه زنان و از جمله خودکشی و قتل در مدیریت جنایی این ولایت ثبت شده است که نشاندهندهی افزایش خشونت علیه زنان است.
هرچند مسئولان محلی طالبان در فاریاب افزایش خشونتها علیه زنان را ازدواجهای اجباری، بد دادن و فقر در خانوادها میدانند اما فعالان حقوق زن در این ولایت میگویند که زنان فاریاب در نبود نهادهای حمایتکننده در برابر خشونتهای خانگی و اجتماعی آسیبپذیرتر شدهاند. افزون بر این، حبس خانگی و حذف زنان از عرصههای اجتماعی سبب گردیده که زنانِ بسیاری تحت فشار روحی فزاینده دست به خودکشی بزنند.
طیبه هاشمی، یکی از فعالان حقوق زن در فاریاب میگوید که اتخاذ روشهای زنستیزانه، حذف زنان از اجتماع و تمامی دوایر دولتی از سوی طالبان، رویای زنان افغان را به یأس مبدل کرده است. این همه باعث شده که شماری از زنان به خودکشی متوسل شوند.
به گفتهی خانم هاشمی، در شرایط کنونی زنان و دختران تحصیلکرده از اجتماع حذف شده و خانهنشین شدهاند. گروه حاکم روش مردسالارانه را پیش گرفته است و به همین خاطر ممکن است در آینده نیز میزان قتل و خودکشی زنان و خشونتهای گوناگون علیه آنان افزایش یابد.
رابعه (نام مستعار)، یکی دیگر از فعالان حقوق زن در فاریاب میگوید که فقر اقتصادی در خانوادهها نیز یکی از عواملی است که خشونت در خانوادهها را افزایش داده و سبب شده که در بعضی از موارد زنان مورد لتوکوب قرار بگیرند و حتا به قتل برسند.
وی میگوید سنتهای رایج که در اجتماع در برابر دختران بالغ قرار دارد نیز میتواند یکی ازعوامل افزایش خشونت و قتل در برابر زنان محسوب شود؛ اکنون دختران در واقع به فروش میرسند. در عروسیها مصارف گزاف صورت میگیرد و این مصارف برای خانوادههایی که از فقر اقتصادی رنج میبرند، درد سر بزرگی است.
به گفتهی خانم رابعه، زنان در شرایط کنونی از هر لحاظ در بدترین وضعیت زندگی قرار دارند. تا زمانی که دانش افراد جامعه بالا نرود و سنتهای رایج در برابر دختران بالغ در مورد به فروش رسانیدن این دختران تغییر نکند، با گذشت هر روز خشونت در برابر دختران و زنان افزایش خواهد یافت.
چهگونه میتوان خشونت در برابر زنان را کاهش داد؟
فعالان حقوق زن در فاریاب میگویند که پذیرش آزادی نسبی زنان، بهویژه باز کردن مکاتب بروی دختران دانشآموز و برداشتن تحریمهای دیگر که در برابر زنان قرار دارند میتوانند از خشونت در برابر زنان بکاهند.
به گفتهی آنان، با آزادی نسبی و باز کردن دروازههای مکاتب بهروی دختران میتوان برای زنان چیزفهم و دختران دانشآموز امید ایجاد کرد. این فعالان معتقد اند که با رشد ظرفیت زنان و امیدوار شدن آنان به آینده، خشونت در خانوادهها و قتل زنان کاهش مییابد.
در همین حال، عالمان دین در فاریاب قتل زنان را ظلم در برابر زنان تلقی نموده و این قشر را آسیبپذیر میدانند که از جهالت مردم یک اجتماع نشأت میگیرد.
یک تن از عالمان دین در فاریاب میگوید در اجتماعی که مردمان آن از علم چیزی ندانند و از حقوق زنان آگاهی نداشته باشند، توسل به زورگویی در برابر زنان شایع میشود و ممکن است در مواردی به لتوکوب و حتا قتل زنان بینجامد که در واقع جنایت بزرگی در حق زنان است.
این عالم دین، یکی از عوامل افزایش خشونت در برابر زنان را به شوهر دادن دختران بدون رضایت آنان میداند. وی میگوید که در جامعه سنتی افغانستان، پدر و مادر از طرف دختر و بدون اجازهی دختر به خواستگارها جواب مثبت میدهند که خود نوعی خشونت در برابر دختران است.
بعضی از عالمان دین معتقد اند، چون در جنگهای اخیر مردان زیادی کشته شدهاند و زنان و کودکان کشتهشدگان بیسرپرست ماندهاند، همسران این مردان کشتهشده دست به گدایی میزنند؛ اما چون از این طریق مایحتاج کودکانشان را برآورده نمیتوانند، دست به خودکشی میزنند.
گراف خشونت، قتل و خودکشی در میان زنان فاریابی در حالی بالا رفته است که نهادهای حامی زنان، بهویژه نهادهای حقوقبشری و دفاتر حمایتکننده از زنان، پس از ۱۱ ماه از حکومت سرپرست طالبان تاکنون به فعالیت مجدد آغاز نکردهاند.
