منبع: گاردین
نویسنده: بِن دوهرتی
برگردان: حمید مهدوی
باوجود خشونتهای روزافزون علیه هزارهها و حملات هدفمند علیه آن عدهای که در استرالیا بودهاند، حداقل سه پناهجوی این اقلیت قومی افغانستان در آستانهی خروج اجباری از استرالیا قرار دارند. این هزارهها، که تمام آنها در استرالیا زندگی میکردند، در جریان چهار هفتهی گذشته توسط مقامهای استرالیایی «دوباره بازداشت شده» و به ویکهام پوینت، خارج از داروین، انتقال داده شدهاند تا از استرالیا اخراج شوند. هنوز مشخص نیست که آنها چه زمانی از استرالیا اخراج میشوند.
گروههای کمپاین مهاجران از اسکات ماریسن، وزیر مهاجرت استرالیا خواستهاند که اخراج این مهاجران را متوقف سازد. ماه گذشته، دو تن از هزارهها که با استرالیا ارتباط داشتند، به شکل بیرحمانهای توسط جنگجویان طالب مورد حمله قرار گرفتند، هردو حمله در شاهراه کابل و ولسوالی جاغوریِ ولایت جنوبشرقی غزنی، که اکثریت آنها را هزارهها تشکیل میدهند، صورت گرفت. جادهی اصلی کابل–غزنی در افغانستان به «بزرگراه منتهی به جهنم» شهرت دارد.
در 20 ماه سپتامبر، ستیزهجویان طالب سید حبیب موسوی را که دارای تابعیت دوگانهی استرالیا و افغانستان بود، از یک موتر پایین کرده و به کنار جاده برده و بعد از شکنجه به ضرب گلوله کشتند. معاون والی غزنی گفت که موسوی بهخاطری مورد حمله قرار گرفت که شهروند استرالیا بود و ملیشهها او را به آمدن از یک «کشور کافر» متهم کردهاند. موسوی برای بازدید از نوههایش به افغانستان آمده بود.
قرار گزارشها، یک هفته قبل زینالله ناصری که در ماه آگست برخلاف ارادهی خودش از استرالیا اخراج شده بود و قضاوت شده بود که در صورت بازگشت به وطن، هیچ خطری او را تهدید نخواهد کرد، حین سفر از همین مسیر (بین جاغوری و کابل) توسط طالبان دستگیر شد. ناصری به روزنامهی «ساتردی پیپر» گفته است که جنگجویان طالب مجوز رانندگی استرالیایی و عکسهایی از او در استرالیا را در مبایلش دیدند و او را تهدید کردند که «تو از یک کشور کافر هستی، ما تورا میکشیم. چرا به افغانستان آمدی؟ تو یک جاسوسی». پس از دو روز که طالبان وی را بهخاطر باج گرفتن لت و کوب کرده، شلاق زده و شکنجه کرده بودند، ناصری موفق به فرار شده بود. «زندگی خیلی تلخ است. اگر آنها مرا میکشتند، بهتر میبود».
ناصری در ماه آگست 2014 به اجبار اخرج شده بود؛ اما دادگاه بررسی پروندههای مهاجران که مسئول فرستادن دوبارهی او به افغانستان بود، بر اساس آگاهی امنیتیِ آن زمان تأسیس شده بود. این دادگاه زمانی ایجاد شد که هزارهها بهصورت هدفمند آزار واذیت میشدند و ناصری توانسته بود در روستایش زنده بماند و سالم به آنجا برسد. این دادگاه گفته بود: «مسیری از کابل به سمت جاغوری وجود دارد که امن است و حین بازگشت به ولسوالی از این مسیر، هیچ خطر واقعیای متقاضیان مهاجرت در استرالیا را تهدید نمیکند که به آنها آسیب قابل توجهی برسد».
در جریان 18 ماه پس از آن زمان، طالبان که با خروج نیروهای خارجی از افغانستان جسورتر شدهاند، به پیشرفتهای چشمگیری نیز دست یافته و کنترول بخشهایی از قلمروی را که ولسوالی جاغوری با اکثریت هزاره را احاطه میکند، در اختیار دارند. طالبان راههای عمده در این منطقه را تسخیر کرده و در آن با ملیشههای مسلحشان ایستگاههای بازرسی ایجاد کردهاند و موترها را متوقف کرده و تلاشی میکنند.
در ماه مارچ 2013، پس از اینکه در مورد ناصری تصمیم اتخاذ شده بود، مدیر یک سازمان غیردولتی افغانستان به دادگاه بررسی پروندهی مهاجران گفته بود که هزارهها آماج حملهی طالبان قرار میگیرند؛ چون اعتقاد براین بود که آنها عوامل غربی اند.
در ماه جولای 2013 یک شبکه در وزارت امور خارجه گفته بود، «امنیت در مسیر راهی که کابل و غزنی را با هم وصل میکند، در جریان دو سال گذشته بدتر شده است. موارد بیشتر و بیشتر آدمربایی مستند و قتلهای هدفمند از سوی طالبان مشاهده است».
دو هفته پیش، طالبان پس از روزها جنگ، کنترول ولسوالی اجرستان در همسایگی جاغوری را در اختیار گرفتند. سه روستا با خاک یکسان شدند و هفتاد غیرنظامی کشته شدند. نظر به گزارشهای بیبیسی، پانزده تنی که به همکاری با مقامها مظنون بودند، بهشمول زنان، سر بریده شدند. هزارههایی که توسط مقامهای استرالیایی دوباره بازداشت شدهاند، بخشی از یک گروه بزرگتر اند که چندین ایرانی نیز در آن شامل اند و قرار است از استرالیا اخراج شوند.
ارزیابی در مورد اکثریت هزارهها در سال 2012 و با استفاده از همان اطلاعات منسوخ امنیتی، مانند پروندهی ناصری صورت گرفته بود. سه تن از آنها، مانند ناصری و موسوی از ولسوالی جاغوری اند و برای رفتن به وطن آباییشان باید از همین مسیر مسافرت کنند.
راهی برای ارزیابی خوبیهای پروندههای آنها وجود ندارد. صرف مداخلهای در سطح وزارت میتواند از اخراج آنها جلوگیری کند. دفتر اسکات موریسن، وزیر مهاجرت استرالیا به پرسشهای «گاردین استرالیا» برای تحقیقات در این زمینه پاسخ نداده است.
لیز تامپسن، وکیل مهاجرت که دارای تجربهی گسترده در افغانستان است، گفت که هزارههایی که دوباره به کشورشان فرستاده میشوند، در معرض خطر جدی گرفتار شدن و کشته شدن قرار دارند. «قتل سید حبیب و شکنجهی زینالله دقیقا به شیوهای انجام شده است که مردانی که در آستانهی اخراج قرار دارند، گفتهاند که برایشان اتفاق خواهد افتاد». «برخی از این مردانی که در حال حاضر در بازداشت بهسر میبرند، دقیقا از همین مسیر و به همین ولسوالی سفر میکنند. از نظر خطر روبهرو شدن با چنین آزاد و اذیت، سرنوشت آنها درست مثل زینالله است، چیزی وجود ندارد که آنها را از هم متمایز کند».
رییس شورای پناهندگان استرالیا، فیل گلیندننگ به سرپرست وزارت امور مهاجرت نامه نوشته است و از حکومت خواسته است تا برگرداندن تمام مهاجران افغان به کشورشان را به حالت تعلیق درآورد. «از گفتوگوهایم با وازت مهاجرت، برای من واضح بود که حکومت بر بنیاد اطلاعات کهنه عمل میکرد و از میزان وخامت اوضاع امنیتی در افغانستان آگاه نبود».
