منابع در دانشگاه کابل میگویند که حکومت طالبان دیپارتمنت موسیقی دانشکدهی هنرهای این دانشگاه را بسته کرده و دانشجویان این رشته بیسرنوشت شدهاند.
یکی از دانشجویان این دانشکده در تماس به روزنامه اطلاعات روز گفت که در حال حاضر دیپارتمنت موسیقی مُهر و لاک است و نزدیک به ۵۰ دانشجو از تحصیل باز ماندهاند.
او گفت که استادان رشتهی موسیقی نیز از افغانستان رفتهاند. بهگفتهی او، در حال حاضر تنها یک استاد رشتهی موسیقی در کابل باقی مانده و سایر استادان با کمک یک استاد خارجی افغانستان را ترک کردهاند.
او اضافه کرد که تنها استاد رشتهی موسیقی، امتحانات نهایی دانشجویان سال چهارم این رشته را اخذ میکنند؛ اما دانشجویان سالهای اول، دوم و سوم بیسرنوشت شدهاند.
این دانشجو که برای فراگیری موسیقی از یکی از ولایتها به کابل آمده، میگوید که به دفتر رییس دانشگاه کابل رفته و خواستار تبدیلی خود به یک رشته دیگر شده؛ اما رییس دانشگاه به او پاسخ منفی داده است.
او اضافه کرد که رییس دانشکدهی هنرها به دانشجویان موسیقی گفتهاند که آنان میتوانند مضامین عمومیشان را در سایر دیپارتمنتها از جمله سینما و مجسمهسازی فرا گیرند؛ اما درسهای عملی موسیقی ممکن نیست. این دانشجو گفت که ۸۰ درصد درسهای آنان عملی است.
یک منبع دیگر در دانشکدهی هنرهای دانشگاه کابل که خواست هویتاش فاش نشود، گفت که هشت استاد رشتهی موسیقی و یک کارمند فنی این رشته افغانستان را ترک کردهاند.
او گفت که در حال حاضر هشت نفر در صنف چهارم حاضرند که قرار است امسال فارغ شوند و در سایر صنفها دو-دو نفر ماندهاند.
منبع افزود که حکومت طالبان نام دیپارتمنت موسیقی را نیز به «تصنیف و ترانه» تغییر داده و برنامهی درسی جدید ایجاد کرده است. او گفت که طالبان برنامه دارد تا استادان جدید در این دیپارتمنت جذب کنند.
حکومت طالبان نام انستیتوت ملی موسیقی افغانستان را نیز به «ترنم و فرهنگ» تبدیل کرده است. منابع در ادارهی تعلیمات تخنیکی و مسلکی میگویند که برای این انستیتوت از سوی نخستوزیری طالبان رییس جدید نیز تعیین شده است.
اکثریت دانشآموزان انستیتوت ملی موسیقی پس از رویکارآمدن طالبان افغانستان را ترک کرده یا از آموزش در این انستیتوت دست کشیدهاند.
شماری از دانشآموزان انستیتوت موسیقی از جمله دختران در حال حاضر به پرتگال پناهنده شده و در آنجا این انستیتوت فعال شده است.
پس از سقوط حکومت پیشین، تعداد زیادی از خوانندگان افغانستان نیز این کشور را ترک کرده و یا هم از فعالیت هنری دست کشیدهاند.
طالبان با موسیقی میانهی خوبی ندارند. این گروه آوازخوانی و شنیدن موسیقی را حرام میداند و نشر موسیقی در رسانهها را نیز منع کرده است.
من یکی از محصلین دیپارتمنت موسیقی هستم،ما با هزاران شوق و علاقه دانشگاه میرفتیم درس میخواندیم و به امید یک آینده روشن بودیم تا از طریق موسیقی بتوانیم دردها،رنج ها و روحیه مرده این سرزمین را دوباره بال و پر دهیم و امید زندگی را در تن و روان مردم مان زنده سازیم،ولی بدبختانه رژیم سیاه طالبان با انگیزه شوم شان این امید را از ما گرفتند.
همزمان با وجودیکه هر روز یا هر ساعت خبر از سقوط ولایات و پیشروی طالبان شنیده میشد ولی باز هم ما طبق روال همیشه پوهنتون میرفتیم و به طور عادی مشغول آموختن بودیم.
مطابق اوقات درسی درست همان روز صبح از اتاقم آماده شدم و راهی دانشگاه شدم تا رسیدم دانشگاه در اول همه چیز مطابق هر روز همه چیز عادی بود،تقریبا ساعت ده و نیم یا هم یازده بود که حیاهو و وحشت میان محصلین افتاد از اینکه طالبان تا کمپنی پیشروی کرده و حکومت هم تسلیم شده من که نماینده صنف سوم موسیقی بودم سریعا” راهی دفتر تدریسی شدم تا از وضعیت واقعی با خبر شویم هنوز دم دروازه تدریسی نرسیده بودم که با مدیر تدریسی سر خوردم قبل ازینکه من شروع کنم مدیر صاحب ببرک حنفی گفت بچیم به هم صنفایت بگو دانشگاه تحطیل است هرچه زودتر بروید سمت خانه های تان بروید.
آن لحظه آنقدر احساساتی شده بودم که نتانیستم جواب مدیر را بدهم با کمال نا امیدی به بعضی هم صنفانم گفتم دانشگاه رخصت است.
از فاکولته بیرون شدیم دیدیم هر طرف محصلین ذکور و اناث هم از لیلیه و هم از فاکولته ها در حال فرار این طرف و آن طرف میرود دروازه دانشگاه آنقدر شلوغ شده که محصلین مجبور شدن از بالای سیم خرتار از بالای دیوار حیات دانشگاه بیرون شود.
آن روز تلخ ترین حادثه زندگیم بود
بعد از آن هم چیز تغییر کرد همه نا امید شدن زیادتر محصلین همچون من ترک وطن کرد،اونای که نتوانیستن خود را از کشور بیرون کنند با روحیه از بین رفته فقط زنده مانده و هیچ امیدی در وجودشان باقی نمانده است.
این است شانزده سال تحصیل و نتیجه که دیپلوم آن حذف رشته است…