در بابِ توافق
برخي از نظريه پردازانِ علومِ اجتماعي، از «توافق» به عنوانِ «آتشِ زيرِ خاكستر» ياد ميكنند. توافق زماني به وجود ميآيد كه فرودست، خواستهاي خود را بر فرادستي كه نهادها را ملكِ طلق خود ميداند، تحميل ميكند. از نظر آنها توافق امر شكننده است و هر آن ممكن است بشكند و طرفهاي درگير به «ستيزه» برگردند. بحران زماني حل خواهد شد كه طرفهاي درگير به «آشتي» دست يابند. آشتي مرحلهيِ است كه ارزشهاي مشترك شكل گيرند و طرفهاي ديگر خود را در گذشته و آيندهيِ همديگر سهيم بدانند. به هرحال اگر توافقِ تيمهاي انتخاباتي درست باشد، گام دوم تلاش براي آشتي است. چيزي كه تنها با توزيعِ برابرِ منابعِ كمياب امكان پذير است.
