سازمان ملل متحد اعلام کرده است که در حال حاضر سه میلیون و ۲۰۰ هزار کودک زیر پنجسال در افغانستان از سوءتغذیهی حاد رنج میبرند. بهگفتهی این سازمان، دستکم یک میلیون از این کودکان در خطر مرگ قرار دارند و همچنین به درمان فوری نیاز دارند.
هرو لودوویک دی لیس، نمایندهی صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل (یونیسف) و مری الن مک گروتی، نمایندهی برنامه جهانی غذا در افغانستان در پایان سفر دو روزهی شان به ولایت هرات، زنگ خطر وضعیت سوءتغذیه و ناامنی غذایی را در سراسر افغانستان به صدا درآوردهاند.
در اعلامیهی یونیسف آمده است که در حال حاضر ۱۴ میلیون نفر در افغانستان با ناامنی شدید غذایی مواجه هستند و با نزدیک شدن فصل زمستان، فرصت برای کمکرسانی به خانوادههای افغان که به آب سالم و خدمات صحی و تغذییه دسترسی ندارند، روز به روز تنگتر میشود.
در اعلامیه آمده است که بدون دسترسی مطمئن به آب، غذا و خدمات اولیه صحی و تغذیه، کودکان افغان و خانوادههای آنها بارِ سالها درگیری و بحران اقتصادی کنونی را بر دوش میکشند.
نمایندهی یونیسف در افغانستان گفته است: «هرچه خانوادههای بیشتری برای یافتن غذا به تقلا میافتند، صحت تغذیهای مادران و اطفالشان نیز روزبهروز بدتر میشود. اطفال بیمار میشوند و خانوادهها کمتر و کمتر موفق به تهیه درمان لازم میشوند. شیوع سریع سرخک و اسهال حاد نیز بحران را تشدید میکند.»
جهان بیبی که دختر ۱۸ ماههاش بهدلیل داشتن سوءتغذیهی شدید در هرات تحت درمان است، به نمایندهی برنامه جهانی غذا گفته است: «ما در خانه غذا نداریم. ما همه چیز را برای خرید غذا میفروشیم، اما به ندرت چیزی برای خوردن پیدا میکنیم. من ضعیف شدم و شیر ندارم که به طفلم بدهم.»
هرو لودوویک دی لیس، نمایندهی یونیسف در افغانستان گفته است: «هرچه خانوادههای بیشتری برای یافتن غذا به تقلا میافتند، سلامت تغذیهای مادران و اطفالشان نیز روزبهروز بدتر میشود. اطفال بیمار میشوند و خانوادهها کمتر و کمتر موفق به تهیهی درمان لازم میشوند. شیوع سریع سرخکان و اسهال حاد نیز بحران را تشدید میکند.»
مری الن مک گروتی، نمایندهی برنامه جهانی غذا نیز از مجبوریت خانوادهها برای تصمیمگیریها ناامیدکننده ابراز نگرانی کرده و از جامعه بینالمللی خواسته است که کمکهای بشری تعهدشده در نشست سازمان ملل را آزاد کنند تا از تأثیرات غیرقابل جبران گرسنگی در افغانستان جلوگیری شود.
از سوی هم، نظرسنجیهای برنامه جهانی غذا نشان میدهد که ۹۵ درصد از خانوارها در افغانستان غذای کافی ندارند، بزرگسالان کمتر غذا میخورند و وعدههای غذایی را کنار میگذارند تا فرزندانشان بتوانند غذای بیشتری بخورند.
