فرهاد خراسانی
نزدهم اگست در تقویم جهان روز بینالمللی بشردوستی نامگذاری شده است. در این روز از کسانی که جانش را برای کمک به انسانها به خطر انداخته و یا بیشترین رنج را برای کمک کردن به دیگران متحمل شدهاند؛ تجلیل میگردد. کسانی که از جان و داشتههای شان میگذرند و با حس انسان دوستی به دیگران کمک میکنند، آزادگانی هستند که فارغ از کبر و خود پرستیاند. همدردی و مهربانی صفتهای اخلاقی میباشد که انسانها از دیر زمان به دنبال آن استند. پرهیز از رنج و رسیدن به سعادت خواست دیرینهی بشر است. همه برای رسیدن به این مقصود تلاش دارند و امکانات و وسایل مختلفی را میسازند و به کار میاندازند که تا به آن دست یابند.
دستهی ثروت و داشتههای مادی را عامل سعادت شان میدانند و برای دست یافتن به آن از هر وسیله و امکانی استفاده میکنند و در این راه هر خطا و خیانتی را مرتکب میشوند؛ دستهی دیگری شهرت و مقام را عامل سعادت و خوشی شان میدانند و برای رسیدن به آن همه چیز را به خدمت میگیرند تا چند روزی شهره شوند و دیگران برای مقام و دارایی شان رشک بخورند و از آنها تمجید و توصیف کنند.
در این میان دستهی هستند که از بین بردن رنج دیگران برای شان مهم است و در این راه سعادت و لذت خود را با دیگران قسمت میکنند و به یاری ضعیفان و نیاز مندان میشتابند و با این ایده انسانی، جهان زیبای را در رویای شان میسازند. هر گام و هر قدم در این عرصه، برای شان آرام بخش و شادی آفرین است. اینها همان انسانهای هستند که جهانی فارغ از شر میخواهند و تلاش میکنند که با نیکاندیشی خویش این جهان آکنده از شقاوت و کینه را به مکان مهر و دوستی مبدل سازند. اینها کسانی نیستند که درس اخلاق آموخته باشند و از اثر آن رسم مهربانی و دوستی را برای دیگران تجویز کنند.
تعداد این آدمها اندک اند. اما احساس اخلاقی و بشر دوستانهی شان فراتر از مرز های خط کشی شده در این جهان انعکاس دارد. جهان هنوز برای این دسته از انسانها امن نیستند با گذشت هر سال آمار قربانیان این دسته که به امداد رسانان معروف هستند بیشتر میشوند. در سال گذشته تعداد قربانیان امداد رسانان درسطح جهان 155 تن گزارش شده است. در گزارش «سازمان عملیات بشر دوستانه» آمده است سه چهارم موارد خشونت علیه امداد رسانان در کشورهای افغانستان، سوریه، پاکستان و سودان جنوبی اتفاق افتاده است و در این کشورها آمار قتل و قربانی امداد رسانان بیشتر میباشند. در گزارش مذکور آمده است که در سال گذشته 81 امداد رسان در افغانستان به قتل رسیده و این کشور ناامنترین کشور برای امداد رسانان میباشد.
امداد رسانان در بدترین شرایط در نقاط پر خطر و صحنههای جنگی به دنبال همکاری با انسانها هستند و در جاهایی که بیشترین خطر را دارد بیشترین نیاز را به امداد رسانی و امداد رسانان دارد. کشور ما افغانستان بدترین شرایط را برای امداد رسانان دارد. بر علاوهی آنکه امداد رسانان در وضعیتهای جنگی و بر اثر حملات انتحاری و انفجار قربانی میشوند. برخورد در برابر امداد رسانان و فعالیت امداد رسانی در افغانستان غیر انسانی و خصمانه میباشد. بارها گزارش شده است که امداد رسانها از طرف طالبان و گروههای شورشی گروگان گرفته شده و به قتل رسیدهاند.
آنچه که در این مورد قابل توجه می باشد اینست؛ که هر نوع عمل خشونتآمیز و غیر انسانی با امداد رسانها و فعالیتهای امداد رسانی موجه نیست. امداد رسانها کسانی اند که برای نجات و یاری انسانها از فلاکت و بدبختی، جان خویش را به خطر میاندازند تا شمع عطوفت مهر و دوستی در زندگی بشر خاموش نشود. پس باید گفت: امداد رسانان پیامآوران مهر و زندگی اند و آنها سراوار کشتن نیستند!.
