احمدعلی حسنی
خیابانهای شهر این روزها بیشتر شاهد آلودگیهای صوتی، دیداری و وضعیت نامطلوب این چنینی است؛ هارنگهای بیمورد و دلخراش عرادهجات، کمبود پیاده روهای مناسب، ازدحام بیش از حد عابران، عدم رعایت فرهنگ شهر نشینی و از همه مهمتر آزار و اذیت خیابانی، این روزها جادههای کابل را برای دیگران به خصوص دختر خانمها غیرقابل تحمل ساخته است.
بیکاری، کمبود سواد و سطح پایین فرهنگ برخی از جوانان باعث شده که آنها نه تنها به آزار و اذیت دختران بپردازند بلکه فضای سالم مرکزهای تحصیلی، پارکها و سایر جاهای عامه را نیز برای دختران به محیط ناسالم و غیرقابل تحمل مبدل سازند.
پسران که اغلب در خیابانها با شانههای بلند و اندامهای درشت، و با تیپ واستایل متفاوت، این روزها خودنمایی میکنند، بیشتر کسانی هستند که یا بیکار اند و یا هم کسانی اند که آزار و اذیت دیگران و به خصوص دختران را نوعی سرگرمی برای خود میدانند. این افراد که با تیپ و استایلهای مختلف در کوچه و پس کوچههای شهر ظاهر میشود به آزار و اذیت دختران میپردازند و بیش از هر زمانی دیگر امنیت اجتماعی آنها را با خطر روبرو میسازند. وجود چنین افراد باعث میشود که خانوادهها کمتر به محیطهای بیرون به عنوان محیط سالم و امن بنگرند و نسبت به چنین محیطهای مطمین باشند.
از آن جایی که بارها مشاهده شده، دخترانی با ظاهر آراسته و یا کمی متفاوتتر از دیگران بیشتر دستخوش آزار و اذیت و پرزهپراگنیهای این گروه از جوانان قرار میگیرند. آنها با گفتن الفاظ رکیک دختران را مورد آزار و اذیت قرار میدهند و از این کار شان لذت میبرند. نه تنها، خیابانهای شهر برای دختر خانمها مکان امن نیست، بل مرکزهای علمی و محیطهای کاری نیز گاهی دچار این نوع نابسامانی میشود.
عدهای که برای گذراندن وقت شان، نا خواسته و یا خواسته دست به سلب آزادی دیگران میزنند، همان گذشتهی سیاه، چند دهه بدبختی، دور بودن از مکانهای سالم آموزشی و عدم فرهنگ همدیگرپذیری را بیشتر تقویت میکنند. از سویی هم به خوبی میدانیم که علل اصلی در بند نگهداشتن زنان و یا هم پنهان کردن آنان با چادر، به محیط ناسالم و آزار و اذیت خیابانی بر میگردد؛ که برخی از جوانان ایجاد کرده است. پس از آن جایی که خود برای آزادیهای فردی مان از هیچ سعی و تلاشی دریغ نمیورزیم حداقل این جسارت را نیز داشته باشیم که به آزادیهای دیگران وقعی بگذاریم و در پدیدآوردن جامعهی سالم کمک کنیم.
