در کنار جان کری میایستند و چه قشنگ میخندند. خندهیشان از روی چاپلوسی و تضرع است؛ دیپلماتیک نیست! وقتی رو به ملت میایستند، زور دارند و «غیرت!» سربالا حرف میزنند. اما جلوِ جان، جان میدهند و جانان میفروشند؛ عشوهگری میکنند و در یک بازی هیجانی، جهاد/ مهاد را قمار میکنند. از تفکر/ مفکر هم خبری نیست که نیست! حرصِ بیپایانِ قدرت از شما و حمایت بیدریغ از ملت… تصمیمِ نهایی با جان کری! راستی، استقلال سیرِ چند است؟!
Aliakbar Farhang
با دیگران به اشتراک بگذارید
بدون دیدگاه
بدون دیدگاه
