احیای مشروعیت این روند، تفتیش جدی و دقیق هر رای و هر محل انتخاباتی را میطلبد. با توجه به آنچه من در درون صندوقهای رای دیدهام، تفتیش جدی، دقیق و بیطرفانه منجر به باطل شدن میلیونها رای خواهد شد. این کار ارادهی قوی میخواهد و من این اراده را در وجود اکثریت شرکای روند تفتیش نمیبینم. متأسفانه احساس میکنم تیم مقابل بیشتر به فکر برهم زدن کار است. با گذشت هر روز، این احساسم قویتر میشود.
روی دیگر سکه، اتکا بر توافقات سیاسی و ایجاد یک حکومت وحدت ملی است. حکومت وحدت ملی، زادهی طرح سازمان ملل متحد است که قبلا هم در کشورهای نه چندان موفقانه، تجربه شده است. من نه تعریف معقولی برای حکومت وحدت ملی دارم، نه استدلال قانع کنندهای برای اینکه اینگونه حکومت افغانستان را خوشبخت خواهد ساخت و نه هم علاقهای برای پرداختن به این مفهوم گنگ!
از دید من، بحران انتخابات هنوز هم راهحل منطقی دارد. صرف نظر از اینکه چه اندازه رای ناپاک به نفع و زیان که باطل میشود، تفتیش آرا باید جدیتر گرفته شود. شرکای داخلی و بینالمللی بااردهتر، مصممتر و قویتر عمل کنند. هیچ آجندایی بهجز از جدا ساختن رای پاک از رای ناپاک شامل این روند نشود. اعتماد مردم بر روند انتخابات اعاده شود. مشروعیت روند انتخابات احیا شود. برنده و بازندهی واقعی انتخابات تثبیت شوند. بعد، برندهی انتخابات حکومت قوی و بازندهی انتخابات اپوزیسیون قوی بسازد.
