مردم سرگشتهی فضای متشنجی بودند که پس از انتخابات خلق شده بود. پارلمان، یا به تعبیر زیبا و رسای هادی دریابی، «مجلس ربایندگان» با استفاده از این فرصت، قانون موروثی ساختن امتیازات دوران ربایندگیشان را تصویب کردند.
فکر میکنم در برابر این تصمیم بیشرمانهی آنان، نباید خاموش نشست. فکر کنید، بعد از ده سال که تعداد این ربایندگان به چندین هزار میرسد، چقدر امکانات عامه و خزانهی ملت مصرف عیشونوش آنان میشود! برای بر سر جا نشاندن ربایندگان، نیاز به اعتراضهای گستردهی مردمی در سراسر کشور حتمی است.
