کوبیدن بر دروازهی وجدان دکتر غنی
مهم نیست که برنده میشود. مهم نیست که از دل جدلهای جاری چه نوع نظامی بیرون میشود؛ حتا مهم نیست که دکتر غنی از تقلبات آگاه بوده یا نبوده؛ مهم این است که سلامت یک نهاد به نام او شکسته، اعتبار کمیسیونها بهپای او قربانی شده، برای دکتر غنی گوسپند چاق شده، رییس دبیرخانهی کمیسیون انتخابات به دلیل تقلب بهنفع او فراری است؛ به قول نورستانی، این دکتر غنی بوده که خواستار جلوگیری از تفتیش بیشتر آرا شده و بالاخره یک پروسهی ملی به خاطر او مخدوش شده است. در کنار اینها، دکتر غنی بود که بیش از هرکس دیگری از تقوای سیاسی، تعهد اجتماعی، پاکی، صداقت و عدالت صحبت کرده است. این است که او حتا به عنوان رییس «پوهنتون» البیرونی هم که باشد، یک معذرتخواهی بزرگ از جامعه بدهکار است. نخست باید از هواداران و رایدهندگانش معذرت بخواهد و نشان دهد که کسانی که به او رای دادهاند، اشتباه نکرده و او ظرفیت اخلاقی و انسانی لازم را برای این کار داشته، سپس از مخالفان و رقبایش معذرت بخواهد. دکتر غنی نباید تنها در چارچوب قاعدهی چندتا غوغاسالارِ دور و برش که از صدای امرخیل گرفته تا مصاحبهی نورستانی، همه را با «فتوشاپ» توجیه میکنند، بازی کند. امروز همهچیز و همهکس، از امرخیل تا گوسفند، از کمیسیون تا تقلب، از مصاحبهی کذایی نورستانی تا بننست جاری در جامعه، همه یکصدا بر دروازهی وجدان دکتر غنی میکوبند. دکتر غنی نباید فراموش کند که بسته ماندن این در تا ابد باخت اصلی برای اوست، نه دور بودن از کرسی ریاست جمهوری.
