نمیدانم ما از قدیمها همینگونه ماه بودیم و خودمان خبر نداشتیم، یا این رسانههای جدید- مخصوصا فیسبوک- ملتِ باد در مشت و فحش در انگشت ما را به این درجه از تعالی روح و روان رسانده. میدانید که موضوعی نیست که ما را دچار آماس نکند. خبری نیست که به کبود شدن زیر چشم و پاره شدن گریبان ما منجر نشود. من شخصا ندیدهام، اما شنیدهام که فعلا در چندین ولایت کشور کوهآورِ ما وقتی کسی سلام میدهد، در جوابش میگویند «مرگ». مرگ را هم طوری کشیده تلفظ میکنند که فرد سلام دهنده در شرم غرق میشود.
به حجم مپارزهای که در میان روشنفکران و درسخواندگان ما جریان دارد، نظری بیندازید. حتما میگویید، مپارزه چیست؟ مپارزه همان پرزهپرانی متقابل است. لابد پرزه را هم نمیدانید که چیست. این دیگر مشکل شماست که در اثر کتاب خواندن زیاد، از عنعنات کوی و برزن پاک بیگانه شدهاید. وقتی که کسی میگوید، بود نبود یک خرس بود که اسمش با «غین» شروع میشد و دیگری جواب میدهد که ما یک خروس نمکخوار داشتیم که نامش با «عین» آغاز میشد، در واقع به همدیگر پرزه میگویند. یعنی با هم مپارزهی مدنی میکنند. تا این جایش بد نیست. ما که به هر حال عادت نداریم مثل حضرت آدم حرف بزنیم. همین که به خرس و خروس خواندان همدیگر اکتفا کنیم، خودش پیشرفت عظیمی است. وانگهی از کجا معلوم که حضرت آدم مثل آدم حرف میزده باشد. از روی اسناد اندکی که از آن زمان به دست آمده، میتوان حدس زد که آن حضرت نیز در هنگام غضب فرزندان دلبند خود هابیل و قابیل را به اصناف نامهای ناپسند صدا میکرده. مثلا ثبت است که آن حضرت دایم سر قابیل فریاد میکشیده، «ان بچه گسالی بار درختیگ پایینوی که نا» که ترجمهاش میشود: «او بچه گوساله از سر درخت پایین میشوی یا نه؟» به نظر شما، اینطور حرف زدن شایستهی یک بنیانگذار بشریت هست؟
به هرحال، میگفتیم که مپارزهی مدنی در حد خرس و خروس خواندن نامزدهای انتخاباتی قابل تحمل است. وضعیت وقتی خراب میشود که روشنفکران برای سرکوب حریف به پرزههای بدن خویشتن متوسل میشوند و حتا تهدید میکنند که آبا و اجداد در خاک خفتهی همدیگر را در مپارزهی خود سهمی وافر بدهند. خوب، روشن است که حتا در این حال هم هردو طرف اسم هابرماس و جان استوارت میل و ژیل دلوز را فراموش نمیکنند. با وجود این، به نظر من برای روشنفکران بهتر آن است که همدیگر را فقط گوساله و این چیزها بنامند و از مرز ادب و مدنیت کاملا خارج نشوند.
Also, try getting one piece of white flannel and immerse it
in warm Castor oil. This is true of the prescription strength and the over-the-counter formulas.
These exercises should give you a good introduction to massage the face of art.