یکی از دریافتهای عجیب و دندانشکن من از سفر به بامیان، این بود که موترهای ریاست صحت عامهی دایکندی را وابستگان رییس آن ریاست (خلیل یوسفی) در بامیان سوار میشوند و به اصطلاح به خدمت دوست دختر میرسند. در حالی که در دایکندی کارمندان بعد از چندماه نصف معاششان را دریافت میکنند و مردم بالای خر به شفاخانه انتقال داده میشوند و در راه جان میدهند! این حکایت را دوستان بامیانی با من در جریان گذاشتند و وقتی من از رییس شورای ولایتی دایکندی پرسیدم، او نیز تأیید کرد! باقی مسئولیت با این آدمها، بهشمول جناب والی دایکندی (عبدالحق شفق) که هرچه کوشش کردم در این یادداشت تک نشدند.
Jawad Zawulistani
با دیگران به اشتراک بگذارید
48 دیدگاه
48 دیدگاه
