دل‌های دردمند ما

من که واقعا درک نمی‌کنم چرا بعضی آدم‌ها این قدر نگران رای‌های مردم هستند. یک روز می‌گویند، رای‌ها باید با امانت‌داری شمرده شوند. روزی دیگر، می‌گویند که رای پاک از رای ناپاک جدا شود. هر روز باید چیزی بگویند. من نمی‌خواهم سر مسایل دیگر بپیچم (‌سر مسئله‌ای پیچیدن، یک اصطلاح تلویزیونی است که مارها زیاد به کار می‌برند). اما می‌خواهم یکی دو نکته در مورد «امانت‌داری» و «پاکی» بگویم:

امانت‌داری

امانت‌داری یک مفهوم بسیار عمیق دینی-‌فرهنگی است که نباید با به کاربردن بی‌جا و بی‌موقع، ملوثش کنیم. مثلا همین بدن ما و شما یک امانت الاهی است. خوب فکر کنید که این امانت الاهی را چه‌گونه نگه‌داری می‌کنید. این مسئله مهم است، چرا که بسیاری از مردم اصلا به فکر بدن خود نیستد. من کسانی را می‌شناسم که از سر سحر تا عمق شام خودشان را تشنه و گرسنه نگه می‌دارند. معصیت است. آخر چرا؟ کسانی را می‌شناسم که بدن‌های مظلوم‌شان برای یک دود هیرویین ناله و زاری می‌کنند، اما تنها پاسخی که می‌شنوند، فحش خاندانی است. من افرادی را دیده‌ام که گوش و بینی خود را سوراخ می‌کنند و از آن‌ها حلقه‌های آهنین می‌آویزند. با امانت الاهی چنین باید کرد؟ راستی، گوش و بینی گفتم، چیزی یادم آمد. ای مردم، از شما هستند کسانی که برای رسید‌گی به نیازهای بدن خود، مجاهدت می‌کنند و در این راه گوش و بینی خود را از دست می‌دهند. به تحقیق که آنان حافظان راستین امانت الاهی هستند. آنان اگر بمیرند، رستگار می‌شوند و اگر زنده بمانند، غازیان اند (‌نشان میر مسجدی‌شان کو؟)‌ ای مردم، هستند کسانی که وقتی این مجاهدان امانت‌پرور را می‌بینند، چهره درهم می‌کشند. غلط می‌کنند. اگر به‌راستی این قدر نگران دختران ده ساله‌ی خود هستند، چرا دختران خود را زره‌پوش نمی‌کنند؟ ای کسانی که به عالمان دین‌تان ایمان آورده‌اید و دختران‌تان را پیش آنان می‌فرستید، بیم به دل راه مدهید که شفاخانه زیاد است.

پاکی

پاکی در لغت به ابزاری گویند که موهای زیر بغل و خاور میانه‌ی خود را با آن پاک کنند. در اصطلاح، پاکی یعنی قلب خود را صاف کردن. متأسفانه در کشور ما که علم پیش‌رفتِ چندانی نکرده، بسیاری از مردم نمی‌دانند که قلب آدم در کجاست. به همین خاطر، اکثر مردم معده‌ی خود را با قلب اشتباه می‌گیرند. حتما دیده‌اید کسانی را که با چهره‌ی اندوه‌ناک و شاعرانه می‌گویند، «آه از این چرخ فلک! امشب دلم درد دارد»، اما وقتی می‌روند و معده‌ی خود را از کوفت و زهرمار خالی می‌کنند، همه‌چیز صحیح می‌شود. گاهی کسی را به شما معرفی می‌کنند و می‌گویند، «قلبش خیلی صاف است». آن وقت خوب که دقت می‌کنید، می‌بینید که مغزش صاف است و نه قلبش. کسان دیگری به عنوان «اهل ِ دل» معروف می‌شوند و تا شما بفهمید که در این مورد خاص شکم با دل اشتباه گرفته شده، نود و هفت هزار افغانی‌تان خرچ میهمانی اهل دل شده.

حتما می‌گویید، این حرف‌ها چه ربطی به انتخابات دارند؟ خیلی دارند. ملت اهل دل ما اول باید بفهمد، امانت و پاکی یعنی چه، بعد در حوزه‌ی مسایلی چون انتخابات تمرین امانت‌داری و پاکی کند. این طور نیست؟