هندوباوران کشور در اثر برخوردهای تبعیضآمیز و دوگانهی حکومت از سازمان ملل متحد درخواست پناهندگی جمعی نمودند. به گفتهی شورای سراسری هندوباوران، برخورد تبعیضآمیز و دوگانهی حکومت در قبال اهل هنود و عدم پاسخ به خواستهای قانونی و مشکلات آنها سبب گردیده که از سازمان ملل متحد خواهان پناهندگی جمعی شوند. درخواست پناهندگی در حالی مطرح میشود که دو هفته قبل، کرسی اختصاصی آنها از سوی کمیتهی مشترک هردو مجلس حذف گردید.
حذف کرسی اختصاصی هندوها از سوی کمیتهی مشترک هردو مجلس، واکنش فعالان مدنی و شهروندان اهل هنود را به همراه داشت. به گفتهی شهروندان اهل هنود، نداشتن افراد در تشکیلات حکومت و اقلیت واقع شدن سبب گردیده است که صدای اعتراض آنان را نشنوند و نادیده بگیرند. در پیش نویس قانون انتخابات که چندی قبل از سوی هردو مجلس تصویب و از سوی رییس جمهوری امضا شده بود، برای هندوها و سیکها یک کرسی در نظر گرفته شده بود؛ اما مجلس نمایندگان این ماده را حذف نمود.
فعالان مدنی همراه با شورای سراسری هندوباوران در کنفرانس مطبوعاتی دیروزی که در رابطه به اقدام اخیر مجلس نمایندگان برگزار نموده بودند، این برخورد را دوگونه و تبعیضآمیز خوانده و خواهان دوباره برگرداندن کرسی اختصاصی هندوها شدند. به گفتهی معاون شورای سراسری هندوها، داشتن یک نماینده در مجلس میتواند مشکلات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آنان را حل و مرجعی برای دفاع از حقوق آنها شود.
فعالان مدنی از حکومت خواست تا در زمینهی رسیدگی به مشکلات اهل هنود اقدام نموده و مکان مناسب را برای آتشسپاری میت آنان در نظر بگیرند. آنان همچنان علاوه نمودند که نامگذاری یکی از جادههای کابل به نام شخصیتهای علمی و فرهنگی اهل هنود، رسیدگی برای ایجاد سرپناه و دوباره بازگرداندن زمینها و خانههای غضب شدهی آنان توسط حکومت را خواسته و تا برآورده نشدن خواست اهل هنود و رفع مشکلات آنان، در کنار آنها بوده و برای برآورده شدن حقوق اقلیتها همچنان به مبارزه و اعتراض خود ادامه میدهیم.
داکتر حلیمه، از بنیانگذاران کمیتهی سیاسی زنان معتقد است که حذف کرسی اختصاصی هندوباوران، تبعیضآمیز بوده و بیانگر برخورد دوگانهی دولت با شهروندان است. به گفتهی داکتر حلیمه، حفظ کرسیهای اختصاصی کوچیها، برخورد تبعیضآمیز دولت با شهروندان هندوباور را به نمایش میگذارد. کرسیهای اختصاصی برای کوچیها و اهل هنود از مواردی بود که در پیشنویس قانون انتخابات درج گردیده بود. کرسیهای اقلیت کوچیها حفظ و از اهل هنود حذف گردید.
شهروندان هندو مدعی اند که درخواستهای مکرر برای ملاقات با رییس جمهور کرزی دادهاند؛ اما هنوز به خواست آنان توجه صورت نگرفته است. به گفتهی راویلسینگ، معاون شورای سراسری هندوباوران، ده سال از درخواست آنان برای ملاقات با رییس جمهور کرزی میگذرد؛ اما تاهنوز موفق به این دیدار و ملاقات نشدهاند. ده سال انتظار ملاقات با فرد اول مملکت سبب شده که دیگر انتظار به پایان برسد و دریچهی امیدی را که گشوده بودند، ببندند.
شهروندان هندو مذهب میگویند، 30 سال جنگ نه تنها که حکومت را در قبال شهروندان هندوباور بیتفاوت ساخته است، بلکه سایر شهروندان را نیز متعصب بار آورده است. به گفتهی ترموگسینگ جوهرزاده، استاد در یکی از مکتبهای کارتهی پروان، هندوباوران از سوی شهروندان دیگر مورد تحقیر و تمسخر قرار گرفته و هرروز با این مشکل مواجه اند. به گفتهی وی، شاگردان در مکتبها مورد آزار و اذیت قرار میگیرند. وی همچنان علاوه نمود که کودکان ما در شهر و بازار هم از زخم زبان و الفاظ رکیک مصئون نیستند. رییس شورای سراسری هندوباوران میگویند، در سابق هیچگونه تبعیض و تحقیر از سوی شهروندان علیه آنان صورت نمیگرفت و همه در کنار هم زندگی آرام داشتند، اما سی سال جنگ، آفت کلانی شد که نه تنها زیربناها و شهرها را خراب ساخت، بلکه مفکورههای شهروندان را نیز دچار منفیاندیشی و نگاهی تحقیرانه نسبت به دیگر آیینها و باورها را به میان بیاورد.
اهل هنود در اقتصاد و تجارت کشور سهم بارز دارند و تحولات پیشآمده آنان را دچار مشکلات جدی نمود. آنان مدعی اند که زمینها و خانههای شان از سوی زورداران غضب شده و بعضا در مراسم مذهبی شان نیز مورد حمله قرار میگیرند. به گفتهی رییس شورای سرتاسری هندوباوران، اجساد آنان از سوی شهروندان مورد توهین قرار گرفته و به آن حمله شده است. وی علاوه نمود که چندی پیش از سوی ذبیح نام که لباس نظامی به تن داشت، همراه با چهار فرد دیگر در منطقهی قلاچه که محل سوزاندن اجساد آنان است، از انجام مراسم مذهبی باز داشته شده و موتر حامل جسد نیز با لگد زده شده است. وی همچنان علاوه نمود، با وجود مطرح کردن مشکلات و درخواستهای مکرر به خواست و مشکلات شان توجه صورت نگرفته است.
شهرداری کابل تاهنوز چندین جا برای آنان در نظر گرفته که هرکدام آن به نحوی از سوی زورمندان، شهروندان و سایر افراد رد شده است. ادرادیل سینگ، رییس شورای سراسری اهل هنود معتقد است که جایی را که برای آنان در نظر گرفته شده، نه تنها که مناسب برای سوزاندن جسدهای آنان نیست، بلکه توهین آشکارا است. وی علاوه نمود که در منطقهی لتهبند که تمام کثافات و اشغالیهای شهرکابل در آن جا ریخته میشود، شهرداری برای آنان جا در نظر گرفته است.
به گفتهی معاون شورای سراسری هندوهای افغانستان، جمعیت هندوها در اثر جنگهای داخلی ومهاجرتها کم شده که به تعداد 3500 الا 4000 نفر میرسد. شهروندان هندو و سیک در ولایتهای مختلف زندگی داشته و بیشترین آنها در ولایت کابل، جلال آباد، مزار شریف، هلمند و غزنی میباشند.
تاریخ هندوها در افغانستان نشان میدهد که از سابقهی طولانی برخوردار اند وشخصیتهای زیادی را در تشکیلات حکومتهای سابق داشتهاند. نرنجندا، وزیر مالیهی دوران شاه امانالله، جی سینگ، اولین نمایندهی منتخب هندوها در دور دوازدهم شورای ملی، پروفیسور دکتور بال مکنداس از اولین استادان دانشگاه طبی، رانات، اولین آوازخوان هندوها در رادیو تلویزیون افغانستان و انارکلی هنریار، نمایندهی منتخب هندوها در دور پانزدهم مجلس از جلمهی شخصیتهای شناخته شدهی این اقلیتها بودهاند.
جلیل تجلیل
