دانشمندان دريافتهاند که صحبتکردن افراد در مورد خود شان ميتواند بسيار لذتبخش باشد و مغز را شاد کند.
براساس يک تحقيق جديد، افراد 40 درصد از وقت شان را به صحبتکردن در مورد خودشان ميگذرانند. محققان دانشگاه هاروارد در مطالعات شان بر روي اين نکته متمرکز شدند که چرا افراد صداي خود را تا اين اندازه دوست دارند و اين که آيا اين موضوع به بخشهايي از مغز که مرتبط با پاداش و لذت است، ارتباط دارد يا خير. آنها پس از انجام آزمايشهای شان با استفاده از فنآوري اسکن مغزي، دريافتند، هنگامي که افراد در مورد خود شان سخن ميگويند، اين موضوع واکنشي کيميايي را ايجاد ميکند و اين امر آنها را بر آن ميدارد که اطلاعات خصوصيشان را به طور مکرر به اشتراک بگذارند. محققان حاضر در اين مطالعه از تصويربرداري رزونانس مقناطيسي کاربردي «fMRI» براي انجام آزمايشات شان بهره بردند. اين ابزار تصويربرداري ميتواند تغييرات حاصل در سطوح جريان خون به بخشهاي خاصي از مغز را هنگامي که اين عضو در معرض محرکهاي خاصي است، شناسايي کند. در طول آزمايش fMRI، تيم علمي از 195 شرکتکننده خواست که در مورد خود، عقايد و ويژگيهاي شخصيتي شان صحبت کنند. سپس از آنها خواسته شد که در خصوص عقايد و ويژگيهاي ديگر افرادي که ميشناختند، صحبت کنند. دانشمندان سطوح جريان خون را در مغز شرکتکنندگان در طول هردو بحث اندازهگيري و از اين سطوح براي مقايسهی مستقيم تفاوت در فعاليتي نوروني بين اين دو شرايط استفاده کردند. زماني که شرکتکنندگان در مورد خود شان صحبت کردند، دانشمندان افزايش در فعاليت غشاي MPFC را که با تفکر مرتبط با خود ارتباط دارد، کشف کردند. همچنين براي نخستينبار تيم علمي متوجه تغيير در فعاليتهاي NAcc و ناحيهی VTA مغز شد. هردوي اين نواحي در مغز با آزادسازي دوپامين مرتبط اند. دوپامين مادهی شيميايي است که سيستمهاي پاداش و شادي مغز را کنترول ميکند. محققان نتيجه گرفتند که صحبت کردن در مورد خود، اساسا لذتبخش است و اين موضوع افراد را به صحبت کردن مکرر در مورد اين احساسات لذتبخش ترغيب ميکند.
