اطلاعات روز: دفتر معاونیت سازمان ملل و دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در افغانستان با نشر گزارشی اعلام کرده که عمل شکنجه در نظارت‌خانه‌های افغانستان هنوز هم ادامه دارد.
دفتر معاونیت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) از حکومت افغانستان خواست که باید فوراً شکنجه و بدرفتاری را با زندانیان متوقف ساخته، از نظارت‌خانه‌ها تحقیقات فوری، همه‌جانبه و بی‌طرفانه انجام داده و تمامی کسانی که مسئول شکنجه شناخته می‌شوند را براساس قوانین داخلی و خارجی محاکمه نماید.
در گزارش آمده، مطابق پروتوکول اختیاری کنوانسیون منع شکنجه، دولت افغانستان باید میکانیزم‌های ملی جلوگیری از شکنجه و بدرفتاری با زندانیان را ایجاد نماید.
تدامیچی یاماموتو، نماینده‌ی خاص سرمنشی سازمان ملل متحد برای افغانستان گفته: «ادامه‌ی شکنجه و بدرفتاری توقی شدگان مایه‌ی نگرانی جدی می‌باشد، اما ما از تعهد واقعی و تلاش‌های دولت در زمینه‌ی رسیدگی به این معضل قدردانی می‌کنیم.»
بر اساس این گزارش، در پیوند به ادامه‌ی عمل شکنجه در نظارت‌خانه‌های افغانستان با ۴۶۹ زندانی منازعات مسلحانه در ۶۲ نظارت‌خانه‌ی تحت اداره‌ی ریاست امنیت ملی، پولیس ملی و سایر نظارت‌خانه‌های مربوط به نیروهای دفاعی و امنیتی افغانستان در سرتاسر کشور مصاحبه شده است.
این گزارش از اول جنوری ۲۰۱۵ تا ۳۱ دسمبر ۲۰۱۶ تهیه شده است که براساس آن بیشتر از یک‌سوم افرادی که با آنان مصاحبه صورت گرفته اطلاعات موثقی را پیرامون در معرض شکنجه و بدرفتاری قرار گرفتن ارائه نموده‌اند.
در این گزارش 45 درصد از زندانیان گفته‌اند که مورد شکنجه و بدرفتاری قرار گرفتهاند. این آمار بلند‌ترین رقم ثبت‌شده از سال ۲۰۱۰ را، که یوناما به کار برنامه‌ی نظارت از نظارت‌خانه‌ها را در افغانستان آغاز نموده است، نشان می‌دهد.
دفتر یوناما تاکید کرده است که بر اساس این گزارش، ۲۶ د صد زندانیانی که در نظارت‌خانه‌های ریاست امنیت ملی تحت مراقبت قرار داشته‌اند، با شکنجه و بدرفتاری مواجه بوده‌اند که در این میان از ۸۵ طفل تحت توقیف، ۳۸ تن آنان معلومات موثقی را از دریافت شکنجه و موارد بدرفتاری نیروهای امنیتی ارائه کرده‌اند.
اکثر بازداشت‌شدگان گفته‌اند که با اعمال شکنجه مجبور به اعتراف گردیده‌اند و اینکه درست پس از اعتراف، شکنجه و بدرفتاری در برابرشان پایان یافته است.
گزارش می‌افزاید: «اکثر توقیف‌شدگانی که با آنان مصاحبه صورت گرفته اظهار داشته‌اند که در مورد محتویات اقرار خط‌شان چیزی ندانسته و یا قادر به خواندن آن‌چه در پای آن امضا و یا انگشت گذاشته‌اند، نبوده‌اند».
زید رعدالحسین، کمیشنر عالی حقوق بشر ملل متحد گفت: «چنانچه این گزارش آشکار می‌سازد، شکنجه به بهبود امنیت کمک نمی‌کند. اقراری که با توسل به شکنجه دریافت شود قابل اعتماد نمی‌باشد. افراد برای اینکه از رنج و درد رهایی یابند به گفتن هر چیزی راضی می‌شوند.»
وی افزود که نیاز است تا از نظارت‌خانه‌های افغانستان نظارت لازم صورت بگیرد و تحقیقات واقعی برای به محکمه کشانیدن و مسئول قرا دادن متهمین عمل زشت شکنجه انجام شود.
گزارش تازه‌ی یوناما: شکنجه و بدرفتاری با زندانیان هنوز هم در افغانستان ادامه دارد
با دیگران به اشتراک بگذارید
بدون دیدگاه
بدون دیدگاه
