خبرنگار ناراضی

هادی دریابی

رادیو گوش بدهید. رادیو می‌گوید شصت درصد مردم از پولیس اخاذی می‌کند. رونامه‌ها از قول راست‌گوی راست‌گویی، این حرف‌ها را فعلاً قابل تأیید نمی‌دانند. به باور حکومت، مردم خیلی تغییر کرده‌اند. چند سال پیش بعضی از بی‌شرفان کشور، از پولیس و مقام‌ها اخاذی می‌کردند و طعم بدنامی‌‌شان را ما تا سطح بین‌الملل چشیدیم، اما فعلاً به لطف پروردگار و تلاش شبانه‌روزی لویه ‌جرگه، وضعیت فرق می‌کند. ما گزارش شفافیت سازمان ملل را، اگر وقت شد، خواهیم خواند و صفت مردم را بعداً به کام رسانه‌های سلحشور، خواهیم چکاند. فعلاً شما حوصله به خرج داده و هوش و حواس‌تان را بسپارید به سرمای پیش‌رو و قطع شدن برق‌های لعنتی!

رادیو گوش بدهید. روایت شده که رادیو گوش دادن، آدم را از کشته شدن حکیم‌الله محسود با خبر می‌سازد. من خودم شخصاً شنیدم که اگر طالبان پاکستان، خدای نخواسته کدام وقت اشتباهاً افغان‌ها را کشته باشند، حکیم‌الله محسود خوب شده که کشته شده و اگر نه، شهادت وی را به عموم زنان و دختران مکتب‌رو تسلیت می‌گوییم. انا لله و انا الیه راجعون. مخصوصاً به ملاله یوسف‌زی!

رادیوی لعنتی همیشه برای آدم مایه‌ی تعجب می‌شود. دیروز رادیوی من کمی سردرد بود و اراجیف می‌گفت. رادیو از زبان عثمانی، مردی که تازه سرپرست وزارت خارجه شده است، بیان می‌کرد که اگر وی از مجلس نمایند‌گان رای اعتماد بیاورد، روابط افغانستان را با کشورهای همسایه بیش‌تر از پیش مستحکم خواهد کرد. اگر احیاناً وکیلان محترم رای ندادند،‌…. او چیزی نگفت. من می‌گویم؛ اگر وکیلان محترم و نامحترم، به سرپرست خان خارجه، رای اعتماد ندادند، وی همین روابط سست را هم سست‌تر خواهد کرد تا درس‌ عبرتی باشد برای همه‌ی آن‌هایی که رویایی وکیل شدن را در سر دارند. منظورم این است که وزیر خارجه‌ی قبلی، به چه مرضی دچار بوده که روابط با همسایه‌ها سست مانده است؟ او در کجا محکم می‌کرده که برای این کار فرصت پیدا نکرده است؟ خوب سلیقه‌ها فرق می‌کنند.

بعضی وقت‌ها رادیو اخبار اقتصادی هم  می‌گوید. یک روز گفته بود که فعالیت‌های اقتصادی در افغانستان با رکود مواجه‌اند. اعصابم خراب شد. رفتم و چنان فعالیت کردم که نگو و نپرس! بابا مگر امکان دارد فعالیت‌های اقتصادی در افغانستان با رکود مواجه شود؟ این همه کاندید داریم! این همه سرپرست وزارت داریم! این همه وکیل نر و ماده داریم! این همه مقامات اداری داریم و مراجعین خرواری! کلدار و دالر و افغانی! برو بابا! اصلاً این رادیوی لعنتی حرف مفت زده! رکود کیلوی چند است؟! انشا‌الله که چند سرپرست وزارت‌ها رای نمی‌آورند و سرپرست دیگری معرفی خواهد شد. همیشه از این کارهای پر‌رونق وجود خواهد داشت. اگر باور‌‌تان نمی‌شود، به تعبیر خواب‌های حضرت صاحب گوش دهید. یک دلیل دیگر هم برای رد این ادعای بزدلانه‌ی رادیو می‌توان آورد. مردم به زبان خودشان اعتراف می‌کنند که بس است! از جنگ خسته شده و دیگر حوصله‌ی آدم کشتن را ندارند. هر شب رقیب قدرت‌مند و خطرناک رادیو در برنامه‌های اصلی خویش (تبلیغات) اعلام می‌دارد.

رادیو گوش دهید که در میان رادیو دختران لباس نارنجی می‌پوشند و علیه خیابان‌آزاری‌ها تظاهرات می‌کنند. بعد چند احمق کله‌خر، به جای این که تظاهرات آن‌ها را جدی بگیرند، می‌چسبند به سفسطه! می‌گویند آی دختران افغان! جوان‌آزاری را بس کنید، مرد آزاری را بس کنید! به باور این جماعت، وقتی دختران لباس نو و خوش‌رنگ به تن می‌کشند و‌ در محلات عمومی حاضر می‌شوند، مردان رگ هوس‌شان بالا شده و در محراق ایمان حمله برده و باعث خلق اذیت و بی‌تربیتی می‌شود. بنابراین، شما دختران‌ حق ندارید مردان احمق و دریوزه را بشورانید و برای خود مزاحم خلق کنید.

رادیو گوش دادن، برای امتحان کردن قدرت شنوایی نیز مفید اعلام شده است. سازمان رادیوگوشان بین‌الملل، طی یک تحقیق افریقایی-آسیایی، دریافته‌اند که ملت شریف افغانستان می‌توانند افتخار بدترین کشور آسیایی را برای رهبران مافیایی خویش تبریک و تهنیت عرض کرده و از آن‌ها بپرسند که اگر مسئول این وضعیت شما نیستید، کدام خر کثافت است؟ همه‌ی زد‌و‌بندها که به دستان شما‌اند. پشت پرده و پیش پرده همه‌اش شما هستید.

خلاصه رادیو گوش بدهید که با رسیدن سرما، تنور محرم در میان شیعیان کابل داغ خواهد بود و بسا آرامش مردم، نظم شهری در میان انبوه بی‌نظمی، اخلاق جمعی، حتا باور مذهبی به آتش کشیده خواهد شد. شیعیانی که در مراسم محرم سیاه می‌شوند، بدانند که اگر «کل یوم عاشورا، کل ارض کربلا، کل شهر محرم» را می‌فهمیدند، این همه روی قسمت‌های شیعه‌نشین را سیاه نمی‌کردند. مخصوصاً آن‌هایی که خویشتن را اولاد پیامبر می‌خوانند. عاشورا مکتبی است به وسعت مبارزه‌ی حسین و پیکار زینب و اخلاق محمد و علی، نه ده روز سیاه‌کاری و اشک تمساح ریختن!