اطلاعات روز: سرتاج عزیز، مشاور روابط خارجی و امنیت ملی نخست وزیر پاکستان در آغاز نشست چهارجانبه صلح افغانستان با گروه طالبان در اسلامآباد گفته که گذاشتن پیش شرط قبل از آغاز گفتوگوهای صلح لازم نیست و نگذاشتن آن از عناصری است که میتواند نتایج مفید در روند صلح داشته باشد.
نشست چهارجانبه به منظور طرح مکانیزم گفتوگوهای صلح میان افغانستان، پاکستان، امریکا و چین روز دوشنبه در اسلامآباد برگزار شد. حکمت خلیل کرزی، معین سیاسی وزارت خارجه هیئت افغانستان را در این نشست سرپرستی میکند.
آقای عزیز در سخنرانی افتتاحیهی خود در این نشست یکبار دیگر تعهد حکومت پاکستان را برای آوردن صلح و ثبات در افغانستان اعلام کرده است.
او در مورد نگذاشتن پیش شرط قبل از آغاز گفتوگوها گفته است: «تهدید اقدام نظامی علیه شورشیان آشتی ناپذیر نمیتواند قبل از پیشنهاد صلح به تمام گروهها و پاسخ این گروهها به این پیشنهاد صورت گیرد. تفاوت میان شورشیان آشتی پذیر و آشتی ناپذیر و اینکه با این گروهها آشتی ناپذیر چه معاملهای باید صورت گیرد بعد از آن مشخص خواهد شد که تلاشها برای آوردن این گروها به مذاکره نتیجه ندهد.»
به نقل از طلوع نیوز، مشاور روابط خارجی و امنیت ملی نخست وزیر پاکستان همچنان در مورد اهمیت این نشست گفته است: «نشست امروز میان گروه چهارجانبه از اهمیت زیادی برخوردار است. اولین و مهمترین وظیفهی این گروه این است که مسیر پروسه صلح را مشخص سازد و اهداف را با در نظر گرفتن اینکه یک محیط مناسب را برای گفتوگوهای مستقیم میان دولت افغانستان و طالبان آماده کند، مشخص سازد.»
به گفتهی آقای عزیز، مهم است تا فرصتها و موانع پیش بینی شده به شکل واقع بینانهی آن بررسی شود و بعداً روشن شود که چهطور بتوانیم به پیش برویم.
این مقام پاکستانی افزوده است: «به نظر ما برعهده گرفتن وظایف مشخص در بین مان نظر به اصل مسئولیت مشترک برای بهدست آوردن نتایج مطلوب مهم خواهد بود.»
سرتاج عزیز تأکرد کرده که من مطمئن هستم این نشست یک چهارچوب مهم را آماده خواهد ساخت تا یک زیرساخت را برای کار این گروه مهیا سازد.
عناصر پیشنهادی سرتاج عزیز برای گفتوگوهای سازنده صلح
از سویی هم، سرتاج عزیز در این نشست عناصری را برای سازنده ماندن گفتگوهای صلح پیشنهاد کرده و گفته است: «برای اینکه این پروسه سازنده بماند و نتایج پر معنا را بهدست دهد، عناصر مهم ذیل در مورد این پروسه و پیام رسانی به مردم باید در نظر گرفته شود.»
اول، هدف اولیه پروسه صلح این است که شرایط برای آوردن گروه طالبان به میز مذاکره گذاشته شود و آنها تشویق شوند تا در به کارگیری از خشونت برای رسیدن به اهداف سیاسی خویش دست بکشند. از این رو مهم است که پیش شرطها برای آغاز پروسه صلح گذاشته نشوند. این کار به نظر ما زیانبار خواهد بود.
دوم، ردهبندی مناسب اقدامات این پروسه، راه را برای برگزاری گفتوگوهای مستقیم با طالبان مساعد خواهد ساخت. تهدید استفاده از اقدام نظامی علیه شورشیان ناآشتی پذیر نمیتواند قبل از پیشنهاد صلح به تمام گروهها و پاسخ آنها به این پیشنهاد صورت گیرد.
سوم، اقدامات اعتماد سازی مشخص میتواند، نقش کلیدی را در تشویق طالبان به پروسه صلح بازی خواهد کرد.
چهارم، مسیربندی برای مشخص کردن خط مشی مهم است، این مسیرسازی باید واقع بینانه و انعطاف پذیر باشد.
پنجم، این نشست باید گامها و بخشهای کار ما را مشخص سازد، ولی از غیر واقعبینانه بودن این اهداف باید جلوگیری کند.
ششم، هرچند پیام رسانی به مردم مهم است، مگر با در نظرداشت حساس بودن کار این گروه (طالبان) تا حد امکان باید از دید رسانهها دور گذاشته شود.
این نشست در حالی برگزار شد که در سالهای گذشته نشست گفتوگوهای صلح و اخیراً از سرگیری گفتوگوها نتیجهی در پی نداشت اما حضور چین و امریکا در نشست اسلامآباد امیداواریهای را به منظور یافتن یک مکانیزم برای گفتوگوهای صلح به بارآورده است.
از سویی هم، رییس جمهور غنی که روز یکشنبه به ولایت شرقی ننگرهار رفته بود، با اشاره به گفتوگوهای صلح گفت که هرگونه موافقه در این روند بر بنیاد اصول کشور خواهد بود.
آقای غنی افزود که حاکمیت افغانستان نمیتواند معامله شود و هیچ کشوری اجازه ندارد تا به افغانستان بگوید که با کی باید روابط داشته باشد و با کی نداشته باشد.
