[su_label]نیویورک تایمز + [/su_label]
[su_label]ترجمه: معصومه عرفانی[/su_label]
نخستوزیر پاکستان، نواز شریف و نخستوزیر هند، نرندرا، زمانی که به تازگی دست در دست یکدیگر روی فرش قرمزی در فرودگاه لاهور گام برمیداشتند، بیشتر شبیه به دوستانی نزدیک بودند تا رهبران دو کشوری که روابط پرتنش آنها مدتهاست ثبات منطقه را با خطر مواجه کرده است.
دیدار آقای مودی از پاکستان به یکباره برنامهریزی شد و اولین دیدار نخستوزیر هند از اسلامآباد در 12 سال گذشته بود. استقبال و میزبانی گرم آقای شریف از آقای مودی در خانهاش، فضای خوشایندی برای مذاکراتی فراهم آورد که هدف آن ازسرگیری گفتوگوهای متوقفشده برسر مسایل اقتصادی و امنیتی مهم بود. اما اگرچه چشمانداز سیاسی این دو رهبر درست بوده است، مانند همیشه چالش اصلی غلبه بر موانعی قدرتمند در خانه است.
آقای شریف بهدلیل تعاملش با هند تحت فشار قرار گرفته است؛ آقای مودی نیز با نظرات مخالفی مواجه شده است. او سال گذشته آقای شریف را به مراسم تحلیف خود دعوت کرد اما خیلی زود انجام مذاکرات در سطح بالا را لغو کرد، چراکه از دیدار دیپلماتهای پاکستانی با رهبران جداییطلب در مناطق موردمناقشهی کشمیر خشمگین بود. همچنین آقای مودی نسبت به سلف خود، مرزهای سختتری نسبت به مسایل امنیتی مربوط به پاکستان مشخص کرده است.
فشارهای داخلی، هر دو رهبر بهخصوص آقای شریف را محدود کرده است. قدرت او تحتالشعاع ارتشی قرار گرفته است که برنامهی سلاح هستهای با رشدی بیرقیب در جهان را تحت کنترل دارد و مدتهاست که یک بازی دوگانهرا برای دریافت کمکهای آمریکا از یک سو، و از سوی دیگر حمایت از طالبان در افغانستان و همچنین شبهنظامیان مخالف هند را دنبال میکند.
این ارتش از تنشها با هند برای تقویت جایگاه و اهمیت خود در پاکستان استفاده میکند. اینکه آیا جنرالها از طرح جدید آقای شریف با آقای مودی حمایت میکنند، نامشخص است. هرچند بهنظر میرسد که تماس میان دو کشور مجهز به سلاح اتمی، باتوجه به نقاط اصطکاک بسیاری که میان آنها وجود دارد، ازجمله مسئلهی افغانستان و کشمیر، ضروری است.
ظاهراً آقای مودی درنهایت چنین تصمیم گرفته است که روابط بهتر نه تنها ضروری هستند، بلکه نیاز به مشارکت مستقیم شخص خود او دارند. همچنین او ممکن است به این نتیجه رسیده باشد که روابط بهبودیافته با پاکستان میتواند به او برای تحققیافتن جاهطلبیهای داخلیاش نیز کمک کند، که شامل تبدیل هند به یک قدرت اقتصادی میشود. تاکنون او به وعدهی خود وفا نکرده است و این منجر به تحریک تظاهراتهایی توسط هندیهای طبقهی متوسط شده است که خواستار شغلهای بهتر و بیشتر هستند.
درهمینحال، اعضای دولت او و حزب سیاسیاش درحال برافروختهکردن آتش تنشهای فرقهای هستند که برای بسیاری از هندیها هشداردهنده بوده و به شهرت بینالمللی آقای مودی نیز آسیب میرساند. در گزارش اخیر شورای روابط خارجی چنین نتیجهگیری شده است که بدون اصلاحات در بازار، خطر اینکه هند در تجارت بینالمللی دچار عقبگرد شود وجود دارد؛ و از سوی دیگر، خطر درگیری با پاکستان، «هند را تهدید به سقوط میکند». به گفتهی این گروه، هند باید «بهخاطر آیندهی خودش» در پی ایجاد روابط بهتری باشد.
یک آزمون عمده در روابط میان مودی و شریف این خواهد بود که آیا این دو میتوانند در روند مذاکرات صلح میان دولت افغانستان و طالبان که درحال بهدستآوردن پیروزیهایی در میدان نبرد هستند، با یکدیگر همکاری کنند یا خیر. پاکستان همواره پناهگاه طالبان افغانستان بوده و به این گروه بهعنوان یک دیوارهای دفاعی مقابل هند کمک کرده است، درحالیکه هند از دولت افغانستان حمایت کرده و کمکهای نظامی برای آن فراهم آورده است.
مقامات آمریکایی میگویند آنها بر این باورند که ارتش پاکستان درمورد جنگ با طالبان و تشویق مذاکرات صلح جدیتر از گذشته شده است، چراکه جنرالها نگرانیهای فزایندهای از این دارند که پیروزی طالبان میتواند افغانستان را به پایگاهی جذابتر برای دولت اسلامی (داعش) و دیگر گروههای شبهنظامی که تهدیدی جدی برای پاکستان بهحساب میآیند تبدیل کند. کارشناسان دیگر در رابطه با اینکه آیا ارتباطی محکمتر میان آقای مودی و آقای شریف میتواند به همکاری و اعتماد واقعی در چنین موضوعاتی بینجامد شک دارند.
باید منتظر بود و دید که در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد.

خداکند این طیاره جدید امریکا به گفته استانکزی در راه آمدن است مانند طیاره چند سال قبل امریکا که از جنگ دوم جهانی بود و شدیدأ سینه بغل هم بودبه بسیار ناله و فغان چندین بار در راه دم گرفت تا از کوه های سر به فلک وطن عزیز عبور کند خود را تا میدان هواهی کابل به مشقت رساند برای همیش استراحت کرد.
فعلا عساکر اربکی افغانستان از آن به صفت تشناب استفاده میکند امریکا و اجینت های آن دروغ میگوید چیز بدرد خور به ما نمی دهد از قرأین معلوم میشود طیاره که به افغانستان بنام طیاره جدید می آید از همان قماش باشد. بهتر است دولت یک بال آنرا اولأ تست امتحان کند آیا بدرد ما میخورد توانایی کار را دارد یانه در غیر آن از قبول آن معذرت بخواهد. نا حق ضرور نیست خود را منت دار امریکا ساخت معلوم میشود در وزارت دفاع امریکا مانند افغانستان فساد اداری به شکل بسیار بالا وجود دارد ده ملیارد دالر را نظامی امریکا دو باره دزدیدن مانند دستگاه برق حرارتی غیر ضروری وغیر اقتصادی طیاره کهنه که رنگ شده روان کردو چندین پروژه نیم کاره غیری ضروری قرار گزارش هیات تحقیق کننده خود امریکا سیگار ده ملیارد دالر حیف و میل شده. بسیار مشکل است به سخنان امریکا و پاکستان باور کرد هر دو دریک ردیف هستند. حاجی صبور