اطلاعات روز: از هفت روز بدین‌سو ده‌ها تن از جوانان تحصیل کرده به دلیل نبود کار در مقابل مجلس نمایندگان دست به تحصن زده‌اند.
این جوانان به روز یک شنبه، 15 سنبله در یک راه‌پیمایی اعتراضی از دولت به دلیل نبود زمینه‌ی کار در کشور انتقاد کرده و خواهان ایجاد زمینه‌های اشتغال برای جوانان در کشور شدند.
آنان بعد از راه‌پیمایی زمانی‌که با برخورد زشت پولیس مواجه شدند، دستان خود را با زنجیر به یکدیگر بسته و تأکيد می‌کردند که یا آن‌ها را به زندان ببرند و یا بگذارند که خیمه تحصن برپا کنند تا حکومت توجه جدی به حال افراد بی‌کار نماید.
آنان شعارهای چون: ما کار می‌خواهیم، بیکاری مساوی با ناامنی، بیکاری بیماری است، بیکاری عامل فرار ماست، ما بی‌کاریم از تبعیض بیزاریم، دولت بیمار ۱۳ میلیون بی‌کار و… را در پلاکاردهای همراهش حمل می‌کردند.
این افراد از سیاست‌های دولت وحدت ملی انتقاد کرده و مدعی شدند که جوانان افغان بعد از ختم دوره تحصیلات دانشگاهی شان قادر به یافتن کار نمی‌شوند و آنان مجبورند یا کشور را ترک کنند یا این‌که به اعتیاد رو آوردند.
حبیب حمیدزاده، یکی از سخن‌گویان تحصن‌کنندگان، دولت را عامل این بیکاری دانست.
او گفت که بیکاری به یک درد ملی و اجتماعی در کشور تبدیل شده است. او وجود سه میلیون معتاد، فرار جوانان و خانواده‌ها به خارج از کشور، افزایش خشونت خانوادگی و پیوستن جوانان افغان به گروهای تندرو و بنیادگرا را از عوامل بیکاری در افغانستان دانست.
این جوان افغان حکومت وحدت ملی را متهم می‌کند که سیاست قومی، زبانی و سمتی را در پیش گرفته و باعث پیش آمدن وضعیت اسفبار کنونی در کشور شده‌است.
او برای حل این مشکل از دولت خواست که زمینه اشتغال را فراهم و مانع اخراج افراد براساس تعلق زبانی و مذهبی از اداره‌های دولتی شود و گفت که دولت باید پرداخت بیمه بیکاری را در کشور در نظر گیرد.
این افراد خواستار امنیت شغلی خود شدند و از دولت خواستند که قراردادهای کوتاه مدت را لغو کند و از کمیسیون اصلاحات اداری کشور نیز خواستند که روند طی مراحل استخدام را در این کشور سرعت دهد و شفافیت لازم را در زمینه ایجاد کند.
