یک مجسمهی سنگ-ماسهای که با الهام از مجسمهی بودای صلصال در بامیان ساخته شده است، در پارک «هایلاین» در منهتن نیویارک امریکا، به نمایش گذاشته شده است.
این مجسمه را «توان اندرو نگوین»، هنرمند ویتنامی-امریکایی ساخته است و آن را براساس معنای کلمهی صلصال، «نوری که در سراسر جهان میتابد» نام گذاشته است.
به گزارش سایت «هایپر آلرژیک»، این مجسمه ۲۷ فوت ارتفاع دارد و بهتازگی در تقاطع خیابان سیام غربی و خیابان دهم منهتن نصب شده است و تا بهار سال ۲۰۲۷ در معرض دید عموم خواهد بود.
براساس گزارش این رسانه، توان اندرو نگوین که در آثارش بارها به بازسازی یا بازتفسیر ادوات جنگی مرتبط با جنگ ویتنام پرداخته است، در این اثر نیز رویکردی مشابه اتخاذ کرده است.
او برای ساخت دستان مجسمه، که از بدنهی سنگی جدا هستند، از همان روش استفاده کرده است.
او گفته که توانسته است از طریق شماری از دوستانش در بامیان افغانستان، آلیاژهای مربوط به مهمات جنگی (مثل پوچکهای گلولههای جنگی» را تهیه و سپس آن را با عبور از مرز پاکستان، انتقال دهد.
این هنرمند گفته است که سپس این آلیاژها را به «مودرا»، حرکات نمادین دست در آیینهای بودایی و هندو، درآورده و بعد به ویتنام منتقل کرده است، جایی که سنگ-ماسه استخراج و تراشیده شده است.
طبق گزارش سایت «هایپر آلرژیک»، درخشش این دستان زیر نور خورشید، معنای خاصی را القا میکند: دست راست به حالت «ابهیا مودرا» (نشانهی بیباکی) و دست چپ به حالت «وارادا مودرا»، (نماد بخشندگی و صداقت) قرار گرفته است.
نگوین گفته است که مجسمهی ساخت او، کپی از مجسمهی بودای صلصال در بامیان نیست، بلکه بازتابی از آن است.
او گفته است: «شما یک داستان، ایده یا خاطره را با بازگویی آن زنده نگه میدارید. وقتی در این فرآیند بازآفرینی درگیر میشوم، انگار دارم داستان را دوباره روایت میکنم. این روایت از طریق دستها و نگاه من ترجمه میشود.»
نگوین تأکید کرده که این مجسمه نسخهای کپی از میراث ازدسترفته نیست، بلکه «طنینی» از آن است. او توضیح داد: «شما یک داستان، ایده یا خاطره را با بازگویی آن زنده نگه میدارید. وقتی در این فرآیند بازآفرینی درگیر میشوم، انگار دارم داستان را دوباره روایت میکنم. این روایت از طریق دستها و نگاه من ترجمه میشود.
مجسمههای غولپیکر بودا با نامهای «صلصال» و «شهمامه» در قرن ششم میلادی در بامیان، در مرکز افغانستان ساخته شدهاند.
طالبان در سال ۲۰۰۱ میلادی و پس از تسلط بر افغانستان، این مجسمهها را به توپ بستند و تخریب کردند.
تخریب مجسمههای بودا که در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارند، در آن زمان با واکنش گستردهی جهانی همراه شد.
پس از سقوط حکومت طالبان، دولت پیشین افغانستان و یونسکو بارها تلاش کردند که این مجسمهها را بازسازی کنند، اما در نهایت یونسکو تصمیم گرفت این مجسمهها را بهدلیل نبود خاکریزه کافی از بقایایی آن، بازسازی نکند.
