اطلاعات روز: برخی از اعضای مجلس نمایندگان در پی اختلاف میان داعش و طالب میگویند که این مورد به نفع افغانستان است و حکومت با مدریت قوی، باید از این اختلاف به نفع تأمین امنیت بهتر در کشور استفاده کند.
در این اواخر گزارشهایی از اختلاف گروه داعش و طالب در شماری از ولایتهای کشور به نشر رسیدند. در آخرین مورد 10 عضو طالب از سوی گروه داعش سر بریده شدند. از سویی هم، به تازگى مولوی عبدالرحيم مُسلمدوست که خود را رهبر گروه داعش در افغانستان میخواند و در گذشته روابط نزديکی با طالبان داشته، اختلافها و درگيرى ميان اين دو گروه را تأیيد کرده است.
با اینحال، شماری از اعضای مجلس نمایندگان باور دارند که وجود اختلاف میان این دو گروه میتواند به نفع افغانستان تمام شود. قاضى عبدالرحيم، نمايندهی مردم بادغيس در مجلس گفت که طالب و داعش افکار متفاوت دارند؛ طالب خواستار امارت؛ اما داعش خواستار خلافت است. به اين لحاظ، يک نوع تفاوت فکرى در بينشان ديده میشود و حتا در بعضى موارد داعش عليه طالب اعلام جهاد کرده است.
او افزود که دولت بايد با مديريت قوى و بحث استخباراتى بسيار فعال، از اختلافها ميان اين دو گروه به نفع صلح و ثبات در کشور استفاده کند. همچنان مولوى شاهدالله شاهد، نمايندهی مردم کنر در مجلس گفت که طالب و داعش يکى نيستند؛ در فکر، راهکار و اهدافِ هردو گروه تفاوت زيادى وجود دارد. طالبان بنياد افغانى دارند. به اين معنا که تمامى فعاليتهاىشان محدود به جغرافياى افغانستان است؛ اما داعش از جامعهی عرب سرچشمه گرفته و فعاليتهایش به يک جغرافياى خاص محدود نيست و سرحد را قبول ندارد.
او افزود: «حکومت از اين اختلافات استفادهی خوب نمايد و تا هر اندازه که میتواند طالبان افغان را تشويق به پروسهی صلح نماید تا راه براى مذاکرات بينالافغانى گشوده شود».
از سویی هم، شماری از کارشناسان نیز به این باورند که اختلاف میان این دو گروه افزایش یافته و طالبان بیشتر تحت فشار قرار دارند. به باور آنان، طالبان از يکسو با نيروهاى امنيتى افغان و از طرف ديگر با داعش در جنگ اند که اين مسئله میتواند در تضعيف آنها نقش مهم داشته باشد.
این کارشناسان معتقدند که گسترش چنین اختلافها میتواند طالبان را مجبور به مذاکره با دولت کند. اختلاف بين گروه داعش و طالب در حالى تشديد يافته که پيش از اين ابوبکر البغدادی، رهبر داعش، ملا محمدعمر، رهبر طالبان افغانستان را يک جنگسالار بیسواد، نادان و خالی از ارزش و اعتبار روحانيت و سياست خوانده بود.
