از فکاهی آن روز تا واقعیت امروز :
وقتی فضانورد افغان به زمین برگشت پشت دستانش آبله دار بود و پوست دستاناش سرخ شده بود. از او پرسیدند چرا ؟ چه شده ؟ پاسخ داد : هدف روسها این بود که مرا نمایشی به فضا ببرند و نشان بدهند که افغانستان پیش رفت کرده است. در هر سویچ که دست میزدم به پشت دستم سخت میکوبیدند که این سویچ بالا و سرخ است . دست نزن. غرض نگیر. خدا را شکر که برگشتم و شکر که قصه با همین آبله و دست دردی خلاص شد.
واقعیت امروز : وضعیت روحی بعضی مقامات را درحکومت وحدت ملی که متوجه میشوم میبینم که این فکاهی چقدر به حالت اینها مصداق دارد. خوب شاید دستان شان آبله دار نباشد اما دل هایشان به یقین پر از آبله است. اینها درون کوب شده اند. در هر چیز که میخواهند مداخله کنند منع میشوند. تعداد سویچ های بالایی و سرخ بسیار زیاد شده است. یک بخش روان درمانی در یکی از شفاخانه های کابل برای مقامات نیاز است. این مسئله جدی است.
تبصره : برداشت خودتان را ازین شمار مقامات شریک سازید.
