Abdullah Watandar

زرنگی‌های افغانی

باری جهانی، کمیسیون غیرقانونی را لغو کرد، کتاب‌ها را آزاد کرد و با فرهیختگان جلب شده، برخورد نیک کرد.

این کارهای درست به هر دلیلی که انجام شده‌اند، درست اند و قابل قدر. همین که کسی انعطاف‌پذیری نشان می‌دهد، ارزش دارد. وزیر قبلی را که به جای آقای باری جهانی کار می‌کرد، همه به یاد داریم. ایشان حتا به تحریک برخی از شهروندان کابل در مقابل بخش دیگری از کابلی‌ها دست زدند. اما باری جهانی لااقل تا کنون، چنان شرارت‌هایی از خود نشان نداده است. شخصاً به این باورم که در مورد ایشان، میزان زیادی از بدبینی و قضاوت وجود دارد‌ و این بدبینی ممکن است گاهی در برانگیختن احساسات ما، نقش بیش از اندازه‌ بازی کند. بگذاریم این آدم هم مثل دیگران، کارش را بکند و بر اساس درستی و نادرستی کارهایش، در موردش قضاوت کنیم. کارکرد دموکراسی در یک کشور چند‌قومی همین است. ممکن است کسانی به جایگاهی برسند که ما نمی‌خواهیم؛ اما تا وقتی که او رای پارلمان را با خود دارد، وزیر است و مستحق آن جایگاه.

در ضمن، باید متوجه زرنگی‌های افغانی هم باشیم. این زرنگی‌ها گرچند کوته‌نگرانه اند؛ اما باید بسیار جدی‌شان گرفت. طراحان این زرنگی‌ها، تمبان را با پیراهن به جنگ می‌اندازند‌ و بعد خود به قضاوت می‌نشینند.

شاید تعدادی بپرسند که چرا من دومین‌ بار است که از مدارا در مقابل باری جهانی حرف می‌زنم. باید بگویم که من مشخصاً نگرانم که تندروی در مقابل این آدم، بخش مشخصی از جامعه‌‌ی افغانی را در مقابل بخش دیگری قرار بدهد. همین. چه خوب خواهد بود اگر باری جهانی، موضع جدی و وطن‌دوستانه‌ای در مقابل توهین به فیض‌محمد کاتب هم بگیرد‌ و نشان بدهد که خیلی بدتر از دیگر وزیران و وکیلان نیست.