پیش به سوی «خودکامگی»
«وزارت فرهنگ، علی امیری را همراه با مدیر مسئول روزنامهی جامعه باز و مدیر مسئول روزنامهی اطلاعات روز فراخواند».
در طول 13 سال گذشته دلمان خوش بود که اگر در کشور ما امنیت وجود ندارد، کار وجود ندارد، فقر بیداد میکند، حداقل آزادی بیان موجود است و بارها و بارها وجود آزادی بیان در کشور خود را به رُخ همسایهها میکشیدیم و به آن مباهات کرده و فخرفروشی میکردیم.
اما اکنون آزادی بیان به سوی محدودشدن و کشور به سمتوسوی «دیکتاتوری» و «خودکامگی» به پیش میرود؛ زیرا شورای امنیت ملی در یک اقدام نسنجیده، تظاهرات و تجمعات اعتراضی و مدنی شهروندان کابل را در پنج نقطهی مشخص محدود کرد که عبارت اند از پارک شهر نو، پارک حصهی اول خیرخانه، چمن حضوری، اطراف قصردارالامان و چوک شهید مزاری.
از سوی دیگر، عبدالباری جهانی، وزیر فرهنگ تا هنوز بر کرسی وزارت جلوس نکرده بود که سه عنوان کتاب را به نامهای «تذکرهالانقلاب نوشتهی مرحوم کاتب، تاریخ باستانی هزارهها اثر عباس دلجو و خرد آواره نوشتهی علی امیری» ممنوعالتوزیع و ممنوعالخروج اعلام و از فروش و به نمایش گذاشتن آنها در نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران که به همین زودیها برگزار میشود، جلوگیری به عمل آورد.
از طرف سوم، امروز مدیرمسئول روزنامهی اطلاعات روز، مدیرمسئول روزنامهی جامعهی باز و علی امیری به خاطر نشر یک مقاله، توسط وزارت فرهنگ احضار شدهاند. شاید احضار آنها به دلیل نشر مقالهای باشد که علی امیری در واکنش به ممنوعالتوزیعشدن اثرش نگاشته است و این دو روزنامه نیز آن نقد علی امیری را نشر کرده بودند.
موارد فوق نشان میدهند که آزادی بیان یا همان تنها دلخوشی مردم نیز از آنها گرفته میشود و کشور به سوی دیکتاتوری و خودکامگی به پیش میرود. خداوند عاقبت کشور ما به خیر کند!
