تصور من این است که اکثر مردم فکر میکنند که سیاست «چوب و هویج» تنها در مورد آدمهای ضعیف کاربرد دارد. یعنی پدر یا مادر بچهیشان را اگر کار خوشآیندی انجام داد، تشویق میکنند و اگر عمل ناپسندی از آنها سر زد، تنبیه میسازند. معلم همچنین و هکذا مدیر یا رییس یک اداره یا مقام مهم دولتی.
به نظر من، در مورد مهمترین مقامها نیز این سیاست کاربرد دارد. شما بلندپایهترین مقام مملکت را نیز میتوانید با سیاست «چوب و هویج» تغییر دهید؛ زیرا آنها با وجود قدرت و امکانات زیادی که دارند، خیلی آسیبپذیر نیز هستند. بهشدت محتاج حمایت میباشند، حتا بیشتر از یک طفل.
دکتر غنی مبارزهی شدیدی با فساد در پیش گرفته است. جامعهی مدنی باید در حمایت از او کمپاین عظیمی را سازماندهی میکرد. همچنان، غنی و عبدالله از محاکمهی قاتلان فرخنده حمایت کردند. پیروزی در این پرونده برای آیندهی حقوق بشر در افغانستان نهایت مهم است. هرگز جامعهی مدنی بدون همکاری دولت نمیتواند در این زمینه موفق شود. بنابراین، درست این است که مردمِ خواهان آزادیهای شهروندی و رعایت حقوق بشر، با صدای بلند غنی و عبدالله را به خاطر حمایتشان از مجازات قاتلان فرخنده، تشویق کنند.
در جای دیگر، نظر به کمکاری آنها یا اینکه به خاطر کشمکش بر سر چوکی سیاسی، باعث شدند با گذشت هفت ماه، حکومت هنوز وزیر و والی نداشته باشد، کار درست است که جامعهی مدنی و بهخصوص جوانان فعال در فضای مجازی با شدت تمام از آنها انتقاد کنند.
