دیشب بخشهایی از برنامههای نامزدوزرا را در شورای ملی تماشا میکردم. باور کنید لحظهیی فکر کردم طنز یا هجویههای سیاسی در شورای ملی گفته میشوند. یکی چنان انقلابی سخن میگفت، انگار در جریان تظاهراتی قرار دارد و احتجاجیهیی را پیشکش میکند. دیگری فرق میان برنامه و استراتژی را نمیدانست و با استفاده از این واژهها، «متخصص»بودنش را توجیه میکرد و سومی که باید برنامههای حقوقی طرح میکرد، متن بهشدت بروکراتیکی را به مشکل مرور میکرد.
چنین است انتظار بیپایان برای کابینهی متخصص! میترسم واژهی «متخصص» به بدترین دشنام سیاسی برای «رهبران» وحدت ملی مبدل شود.
