ده میلیون رای فدای سرش
پس از دیدن مصاحبهی محمد محقق کمی آرامش یافتم. نه کمی، خیلی آرامش یافتم. ایشان میگویند که طالبان پذیرفتهاند که ربودهشدگان بیگناه هستند و ربایندگان هم این مسئله را پذیرفتهاند.
پیش از دیدن مصاحبهی آقای محقق، همه فکر میکردیم که ربودهشدگان گناهکار هستند. آدمربایان و طالبان که هر مسافری را نمیربایند. آخر تعلق داشتن به شاخهی خاصی از شاخههای جامعهی افغانی که گناه کمی نیست. حالا که روشن شده است، شورای کویته و شوراهای دیگر، دامن این ربودهشدگان را به چنین گناهی آلوده نمیدانند، احساس آرامش میکنیم و امیدواریم بهزودی آزادشان کنند.
پس از تماشای مصاحبهی آقای محقق و دیدن درد ناپدیدشدن آن سیویک نفر در چهره و گفتار ایشان، شخصا به این نتیجه رسیدهام که برای داشتن یک نفر در مقام معاونت دوم شخص دوم مملکت، ده میلیون رای هم کم است.
