بیاعتنایی رهبران حکومت وحدت ملی به سرنوشت گروگانهای هزاره، افغانستان را به سوی جنگ داخلی تمامعیار به پیش رانده است. هزاره در سالهای دورهی حکومت کرزی تقریبا هر روز قربانی داده است. بارها در راهها مسافران به قتل رسیدهاند. اما هزارهها این قربانیها را تحمل میکردند و فکر میکردند که حکومتی هست که از آنها دفاع کند. اکنون دیگر امید به حکومت وجود ندارد. حکومتی که رهبرانش حتا گروگانگیری را محکوم نکردند. فراگیرشدن جنگ داخلی بستگی به این دارد که هزارهها اقدام به مقابله بهمثل کنند.
گسترش جنگ داخلی به معنای پایان عمر حکومت وحدت ملی است. صلح با طالبان هم متوقف خواهد شد؛ چون حکومت کابل از بین میرود. آغاز جنگ داخلی به معنای تلفشدن سرمایهگذاری عظیم خارجی هم است که طی چهارده سال در افغانستان سرمایهگذاری کرده بودند.
