خط هوا:
خطونشانی که استاد سیاف، اسماعیل خان، صلاحالدین و… مبنی بر آنکه مجاهدین در کابینهی وحدت ملی حضور ندارند یا حضورشان کمرنگ است، میکشند، من خوب نمیفهمم که مرادش چیست؟ اگر از مجاهدین مقصودش نفرهای خودشان میباشند، تعجب دارم از این دیدگاه و اگر مرادشان چیز دیگری است، باز میمانم که چه میگویند؟
چون از رییس جمهور ورییس اجرایی با معاونانشان، غیر از داکتر اشرف غنی، همه از جملهی مجاهدین هستند. در کابینه هم مجاهدین حضور دارند و آنانی که منحیث چهرههای مسلکی حضور دارند، فرزندان مسلمان همین وطن اند، مگر آنکه آدمهای معلومالحال و وابسته به دیگر جاها باشند که واضح گپ بزنند.
به نظرم وقت خطونشان کشیدن گذشته است. اجازه دهند این وطن جور شود. از حب و بغضهای شخصی عبور نمایند که این حنا دیگر رنگ ندارد.
درست نیست به نام مجاهدین به پای منافع شخصیشان خط جهاد و غیرجهاد را وسیله قرار دهند، کما آنکه در گذشتهها با این خط خودی و غیرخودی، فاجعه خلق کردند. مجاهدینی که برای خدا و مردم جهاد کردند، اجرشان را از خدا طلب نمایند و اجازه دهند که کار به اهلش سپرده شود، تا کشور از این معضلات عبور نماید.
باورمندم که تنها مجاهد بودن کافی نیست؛ لیاقت و کاردانی هم لازم است. متأسفانه این توقع مفت برگرفته از حکومت پیشین است که حق و ناحق، باسواد و بیسواد را جذب حکومت کرد که فسادش امروز کشور را به بحران کشانده است.
اگر آقایان خواب قومندانبازی را میبینند، پس این همه پوهنتونی و تحصیلکردهها چه میتوانند باشند؟.
جای تأسف است که دنیا و عالم تغییر کرد؛ اما اینها همچنان هنوز جنگل هندوستان را خواب میبینند و اصرار دارند که نفر من فلانی چرا نیست؟ آنهم به بهانهی جهاد و مجاهدین.
