قسمتی از مصاحبهی حامد کرزی با روزنامهی اعتماد چاب تهران:
«هيچ حكومتي در افغانستان مانند حكومت ١٣ سالهی من براي نزديك شدن به پاكستان تلاش نكرده بود. من در اين سالها ٢١ بار به پاكستان سفر كردم تا شايد پاكستان با افغانستان رابطهی جديدي را آغاز كند و اسلامآباد هم به اين درك برسد كه افغانستان مستقل و صاحب حكومت و صاحب ترقي به نفع پاكستان هم است كه متأسفانه چنين دركي در آنها به وجود نيامد. ما اميدوار بوديم كه پاكستان در راستاي كمك به افغانستان آزاد و مستقل و مرفه، دست از تربيت و تقويت افراطيون بردارد كه متأسفانه اين مسئله محقق نشد. من براي برآورده كردن اين امر چندين بار به پاكستان سفر كردم؛ اما پاكستانيها هم به اين دليل كه آينده را به گونهاي كه ما پيشبيني ميكرديم، نميديدند و هم به دليل رابطهاي كه با برخي كشورهاي غربي داشته و دارند و سياستهاي مشتركي با آنها دارند، با ما همراهي نكردند. پاكستان، افراطگرايي را به عنوان ابزاري در خدمت خود ميداند و از افراطيت به عنوان وسيلهاي براي پيشبرد اهداف خود استفاده ميكند. فايدهی تغيير سياست پاكستان نه تنها به بهبود رابطه با افغانستان، هند و ايران منتهي خواهد شد، بلكه به نفع مردم پاكستان هم خواهد بود. مردم پاكستان بيش از هر ملتي در منطقه از مسئلهی افراطگرايي رنج ميبرند و در اين آتش ميسوزند. اميدواريم كه كشته شدن دهها دانشآموز در مدرسهاي در پشاور پاكستان، به تغيير روش پاكستان منتهي شود و پس از اين از افراطگرايي به عنوان ابزار سياست خارجي استفاده نكند».
