تشیع مرز دارد، مرز دیوار دارد
آیتالله سید یحیی جعفری، نمایندهی ولی فقیه در کرمان گرفته است:
من با حضور اتباع افغانی در کشور بهشدت مخالف بوده و هستم؛ زیرا امنیت و سلامت کشور را به خطر انداختهاند؛ اما تاکنون دولتها هیچکدام اقدام اساسی نکردهاند.
وی افزود: «چندین هزار شغل در اختیار افغانیهاست و اگر این افراد نباشند، خودِ ایرانیها کارها را انجام میدهند».
وقتی نمایندهی رهبر جمهوری اسلامی ایران که آیتالله هم است، مشکلات اقتصادی و امنیتی ایران را به گردن مهاجرین افغانی میاندازد، تعدادی از ایرانیها حق دارند به خون افغانی تشنه شوند و در صورت دست یافتن به افغانی و فرصت، تمبانش را بکشند و خرد و خمیرش بکنند، آنطور که در ویدیوها میبینیم.
من مدتی را در امارات متحد عربی زندگی کردهام. یک جمعیت قابل توجه افغانی در امارات زندگی میکنند. گذشته از مشکلات عمومی و جهانی مهاجرت و سختگیریهای قوانین مهاجرت امارات، مهاجر افغانی صرفا به دلیل افغانی بودن با هیچ تبعیضی روبهرو نیست. تازه، من بارها متوجه شدم که عربها احترام خاصی به افغانی جماعت دارند.
در امارات متحد عربی، نزدیک به هشت میلیون خارجی زندگی میکنند؛ اما نفوس امارات حدود یک و نیم ملیون نفر است. در ایران نزدیک به هفتاد میلیون نفر زندگی میکنند و تعداد مهاجرین افغانی حدود یک و نیم ملیون است. امارات، نه ادعای رهبری مسلمانان را دارد و ادعای بردن مردم به بهشت را.
افغانی شیعه و سنی در امارات، آزادانه کار میکنند، تجارت میکنند، ملک میخرند، سرمایهگذاری میکنند و با استفاده از بنادر تجارتی امارات، از کشورهای شرقی و غربی، کالا وارد میکنند. در جمهوری اسلامی اما، اکثر افغانیهای شیعهی فارسیزبان از تحصیل، خرید ملک، ازدواج با ایرانی، خرید موتر و رانندگی و فرصت تجارت بینالمللی محروم اند. داستان افغانی سنی که اصلا مفت است.
با این همه، آیا باید از جمهوری اسلامی ایران شاکی بود؟ نه. بر ما است بدانیم که اسلام مرز دارد، تشیع هم مرز دارد، کشورها منافع دارند و در بعضی موارد، فرهنگ، زبان و مذهب مشترک فقط میتواند میزان ضربهپذیری و فریب خوردن را بیشتر کند.
