برنامه توسعه سازمان ملل متحد میگوید که افغانستان با بحران بزرگ انرژی برق مواجه است و تنها ۴۰ درصد جمعیت این کشور به برق دسترسی دارند.
بهگفتهی این برنامه، کمبود برق تأثیرات منفی بر ارائهی خدمات ضروری مانند خدمات صحی، آموزشی، کمکهای بشردوستانه، توسعه و بهبود اقتصادی دارد.
در گزارش برنامه توسعه سازمان ملل متحد آمده است که افغانستان بهشدت به برق وارداتی از کشورهای همسایه مانند آسیای میانه و ایران وابسته است که بیش از ۷۵ درصد برق آن را تأمین میکنند.
با این حال و بهگفتهی این برنامه، برق وارداتی تنها ۴۰ درصد از تقاضا را پوشش میدهد.
بهگفتهی برنامه توسعه سازمان ملل، عرضهی برق در زمان بلند رفتن تقاضا، از جمله زمستان کاهش مییابد.
این برنامه افزوده است که علیرغم تلاشهای مداوم، این وضعیت حلنشده باقی مانده است و بیماران و دانشآموزان به انرژی محدود دسترسی دارند.
در گزارش برنامه توسعه سازمان ملل آمده است که شفاخانههای ولایتی متصل به شبکهی برق روزانه پنج تا شش ساعت و حتا برخی از روزها ۱۲ ساعت برق ندارند.
این برنامه گفته است که برای مقابله با چالش انرژی در افغانستان، اجرای پروژهی تولید برق خورشیدی را آغاز کرده است.
گفته شده است که تولید برق خورشیدی در تأسیسات صحی و آموزشی بخشی از این پروژه است.
برنامه توسعه سازمان ملل اشاره کرده است که تا اکنون در ۳۰ مرکز صحی و ۱۵ مکتب در ولایتهای کابل و کاپیسا در سال ۲۰۲۳ سیستمهای برق خورشیدی نصب کرده است.
این برنامه افزوده است که سیستمهای برق خورشیدی منبع تغذیه بیوقفهی انرژی را تضمین میکنند و ارائهی خدمات بهتر در بخشهای مراقبتهای بهداشتی و آموزش را امکانپذیر میسازند.
همچنین معرفی انرژی خورشیدی استفاده از جنراتورهای آلاینده و پرهزینه را کاهش میدهد و از انتشار کربن جلوگیری میکند.
برنامه توسعه سازمان ملل گفته است که علاوه بر تأمین انرژی برای خدمات عمومی، بر روی ۶۶۰ خانوار تحت برنامهی «آبادی» تمرکز کرده است که به شبکهی برق متصل نبودند.
بهگفتهی این برنامه، با تجهیز خانوادهها به سیستمهای برق خورشیدی و اجاقهای خورشیدی، هزینههای بنزین و سوخت مرتبط با پختوپز غذا کاهش مییابد.
